Mijn zoon vroeg me laatst naar " hoe hij was" toen hij nog jong was.. ik schrok toen ik besefte hoe weinig ik me herinnerde..is dat normaal?

Het maakt in principe niet uit of je veel of juist niet veel hebt meegemaakt. De bay- en kindertijd is een drukke tijd. Juist daarom loop je vaak op de automatische piloot.
Ik schrok er zelf vorig weekend ook van toen ik oude foto’s terug keek. En ook met oude filmpjes. Er komen karaktertrekken van de kinderen in voor die je al helemaal vergeten was. Dan begin je aan jezelf te twijfelen. Ben ik wel een goede ouder? Als ik dan naar ze kijk en hoe ze zijn geeft mij dat alleen maar een bevestiging. Ja. Ik ben een goede ouder.
Het is dus niet belangrijk hoeveel jij je herinnert van toen.

Ja hoor heel herkenbaar,overkomt iedereen. Ik heb dat met vakanties van paar jaar geleden, als ik nu dde foto’s zie komen dingen naar boven waar ik nooit mer aan gedacht had.
En dat je je niet alles van je kinderen kunt herinneren is ook normaal, sommige dingen blijven in het geheugen gegrift, anderen niet. Ik herinner me uitspraken en daden van nichtjes, waarvan de moeders niets meer weten (en die waren er toch bij op dat moment)

Ja, dat vind ik heel herkenbaar; als je veel hebt meegemaakt, dan heeft dat een enorme impact op je leven. Wellicht dat je herinneringen bij het bekijken van foto’s van je zoon weer naar boven komen. Ik wens je succes!