Hoe kan het dat ik weinig verschil merk bij temperaturen onder nul ?

Je hebt gelijk ! Het feit dát het koud is, dat voel je natuurlijk vrij snel, maar waar je het verschil van 1 a 2 graden bij warmere temperaturen onmiddellijk merkt is dat bij een flinke vrieskou veel minder snel het geval.

Daar zijn verschillende redenen voor.

De eerste is dat je je tegen de kou kunt kleden. Tegen hitte niet. Door onze kleding sluiten we de buitenlucht steeds meer uit. Op een bepaald moment is vrijwel alle buitenlucht buitengesloten en heeft het geen zin meer om meer kleding aan te trekken. Ga maar na, je draagt waarschijnlijk dezelfde winterjas bij +5 gaden als bij -15. Op grote delen van ons lichaam zullen we de kou dus niet meer voelen. Die paar plekken die over blijven zullen we ook al snel bedekken met handschoenen, een muts en een das. Ook hier wordt de buitenlucht buitengesloten en we merken de extra kou niet meer.

Probeer dat, omgekeerd, maar eens met een warme zomer. Met kleding tegen de hitte isoleren doen we nauwelijks. In tegendeel, we trekken alles uit, en laten het afkoelen geheel aan ons lichaam over. Elk graatje te warm betekend dat het lichaam meer moet gaan zweten en bloed naar de huid moet sturen om maar af te koelen. Daar waar het in de winter nauwelijks wat moet hoeft te doen, daar is het in de zomer met elke graad bezig. Dan is het ook niet gek dat je dat ook sneller merkt.

Maar ook afgezien van kleding zijn er verschillen. De mens is ontstaan in het warme, tropische Afrika. Temperaturen diep onder 0 zijn daar een stuk zeldzamer. Onze bouw, en daarmee de gevoeligheid ervoor is dus ook wat minder ontwikkeld voor die temperaturen.

Maar de reakties op kou die we wel hebben (het bloed trekt zich in eerste instantie terug uit de huid) zorgen ook dat daarmee het ‘leven’ zich uit de huid terug trekt. Cellen zijn actiever wanneer ze lekker warm zijn en voldoende zuurstof hebben. Zonder aanvoer van bloed zijn ze minder aktief en vertrouwen we op een (in de winter nog dikkere) dode vetlaag en dode huid-cellen. Veel gevoelswaarde hoef je daar ook niet van te verwachten.
Wordt het té koud, dan gaat het lichaam de huid noodgedwongen alsnog op proberen te warmen. In dat stadium ga je de kou wel merken, maar dan raakt je lijf helemaal in de war. Het extra bloed suggereert je lijf dat je het warm hebt. Veel mensen zijn ook aan onderkoeling/bevriezing gestorven omdat DACHTEN het warm te hebben en hun kleren uit gingen trekken.

Kou is dus een verraderlijk gevaar wat door ons lichaam nogal eens verkeerd wordt geïnterpreteerd.

Omdat je lichaam van de warmte komt zal het volgens mij de warmte nog even bij zich hebben.
En met de tijd zal je lichaam de temperatuur buiten voelen.

Ik was net klaar met werk loop naar buiten met jas open en voelde niks.
Na 5minuten begon ik wat te voelen en dus deed ik mijn jas dicht.
Toen begon ik het erg koud te hebben.

Als je hetzelfde doet als er behoorlijk wat wind staat, merk je het verschil wel !

Temperaturen boven nul zijn we gewend en daar kleden wij ons op. Naar gelang het weer een warme trui of een dunne trui of iets met korten mouwen of, als het heel erg warm is, een hemdje. Al die soorten kleding kennen wij voor kou stukken minder. Je kunt je nog zo warm aankleden, maar als je naar buiten gaat dan is het koud. Dat weet je gewoon, koud is koud en dan maakt het inderdaad helemaal niet uit (als het windstil is) of het min 5 of min 15 graden is. Voor ons gevoel is dat precies hetzelfde.