Is het beter de prijskaartje van een cadeau weg te laten?

Het is gebruikelijk als je een cadeautje geeft dat je niet laten weten hoe duur dit is. Het gaat immers om het gebaar en niet zo zeer om de prijs.  Ik zou wel even het bonnetje bewaren, stel dat ze het niet mooi vind, kun je het met haar gaan ruilen.

Natuurlijk haal je het prijskaartje eraf. Het gaat er toch niet om hoeveel je vriendin je in geld waard is, want een lieve vriendin is onbetaalbaar.

Jawel, het prijskaartje moet je eraf halen.
Het is niet leuk voor de ander om te zien wat je ervoor betaalde !
Als het duur was, is het moeilijk om het aan te nemen als ze de prijs weet en dan heeft ze het gevoel dat ze jou misschien ook zo,n duur kado moet geven als jij jarig bent.

Wel zelf het kaartje bewaren , voor als het toch geruild moet worden.

als je de bink uit wil hangen laat je het erop zitten en zet je een 2 voor het bedrag. ;-p

uiteraard haal je het prijskaartje eraf, en dat wil dus ook zeggen dat je niet tussen neus en lippen door moet zeggen dat het een dure ketting was, je ervoor hebt gespaard, enz. enz.

het is lief dat je zoiets voor je vriendin over hebt, en het is prettig dat je je een prijzig sieraad (ook een relatief begrip overigens) kan veroorloven.

geniet ervan dat je dit kan doen, en geniet van de trots van je vriendin. het prijskaartje is onbelangrijk dus hier hoef je niet over te spreken.

golddiggers (die wel geïnteresseerd zijn in een prijskaartje) schaar ik persoonlijk niet onder een andere noemer en heb het dus niet over dát slag ‘dames’ ;-)

buiten dat het niet netjes is om over de prijs te praten (kijk eens wat ik voor je over heb!!) kan het ook een ongemakkelijk gevoel geven.

om maar even een voorbeeld te noemen:
heb weleens een sieraad gehad van een toenmalig vriendje die er zelf maar niet over uitgepraat raakte.
krijg daar persoonlijk helemaal het heen en weer van. (als het aan mij had gelegen had ik het hem terug gegeven want voelde me erg ongemakkelijk)
hemelde wel meer acties van zichzelf enorm op, dus dacht bij mezelf dat zo’n gewéldig sieraard beter bij zo’n geweldig persoon zou zelf zou horen.
(sommige vrouwen houden daar niet van en zijn blij met kleine dingen die recht uit het hart komen, en niet uit de knip)
diezelfde week liep vervolgens liep ik langs de juwelier voor een ringetje voor mijn dochter en zag hetzelfde sieraad in de aanbieding staan voor een zeer aantrekkelijke prijs whoehahaha)

;-)

Dat is niet zo eenduidig te beantwoorden.
Er zijn immers verschillende soorten mensen, en die verschillende soorten waarderen cadeautjes ook op een andere manier.
Het eerste type zijn de mensen die zeggen "al krijg ik iets cadeau wat niks kost, als dat met het hart gegeven is dan ben ik gelukkig". Die mensen zijn even blij met een zelf geplukt madeliefje dan met een briljanten ring.
Het tweede type mensen heeft meer iets van "ik wil graag zien wat de waarde is van wat ik krijg, zodat ik weet hoeveel men om me geeft/wat ik de volgende keer zelf moet geven etc". Die mensen meten de waarde van de cadeau af aan de reële waarde.
En zo zijn er allicht nog een groot aantal types te benoemen…
Dit verklaart ook het breed spectrum van "oplossingen" die in de antwoorden worden aangereikt.
Zelf ben ik bv. het eerste type . Daarom knapte ik er lang op af als iemand me zei "kijk es wat ik voor je gekocht heb, het ziet er misschien goedkoop uit maar kostte me meer dan 5O €".  Toen ik ging beseffen dat andere mensen misschien door de prijs te vertellen me wilden laten zien wat ze voor me over hebben (en dat dit niet wil zeggen dat ze het niet met "het hart" geven), ging ik er minder op flippen. Gezellig vind ik het nog niet, maar ik maak me er ook niet meer druk om en zeg oprecht "sjeezes, zoveel! bedankt hoor!". En voel me ook niet verplicht om het gelijke terug te doen.
De vraag is nu natuurlijk wat voor een type jouw vriendin is. Volgens een voorzichtige schatting ben jij meer het laatste type mens, die afwegingen maakt ivm de reële waarde van goederen. Dan sta je waarschijnlijk bijna te popelen om de prijs te kunnen vertellen. Niks mee mis. Als je vriendin ook zo een type is, dan kan je het prijskaartje eraan laten of nog beter…haar de prijs vertellen (hou het bewijs wel bij dan). Ze zal waarderen dat je zoveel geld aan haar hebt gespendeerd. Zeg er wel bij dat je geen even duur cadeau verwacht van haar (als dat natuurlijk de waarheid is…).
MAAR!
Is je vriendin meer het "romantische" type, dus die even blij zou geweest zijn met een zelf geplukt madeliefje, dan zou ik de prijs niet zeggen maar het geschenk geven in het juiste kader (mooi inpakken, kaarsje, drankje, hapje…) en met een kaartje waarop een leuke boodschap staat vol liefde (bv. "omdat jij mijn kostbaarste juweel bent"). Succes is dan- bijna - gegarandeerd!
Het komt er dus vooral op aan de juiste inschatting te maken van hoe je partner in wezen is!

Het is natuurlijk wel het netst als je het prijskaartje er vanaf haalt.
Maar zelf vergeet ik het ook welles hoor .

ik vind altijd dat een kado ,een kado moet zijn ,waar je diegene mee wil plezieren .dus als het diegene niet uitkomt ,om allerei redenen b.v ander procuct ivm allergie of wat effer altijd er een bon bij moet zitten .dan is het pas echt een kado .anders moet je gewoon een tegoedbon geven toch?

Hangt af van de gebruiken in het gezin van jouw vriendin. Ik ben zelf op meerdere huwelijken geweest waar het ritueel was dat de gever voor de camera duidelijk liet zien welk kado hij gaf en er minutieus gedocumenteerd werd welk bonnetje [niet eens het prijsje maar echt de aankoopbon] bij welk kado hoort.
When in Rome, act like the romans.
Er bestaat geen ‘normaal’.

Ik laat prijskaartjes er vaak op, meestal vergeet ik die eraf te halen en het is toch eigenlijk niet erg dat een ander weet hoe duur het was of hoe goedkoop , zolang je het maar van harte geeft.