Ik ben lesbisch maar wil en kan het echt niet zijn, kan dit echt niet veranderden?

Ik ben op een leeftijd dat ik nog vrouwen (en mannen)heb gekend die ""voor de lieve vrede"" of ""uit gewoonte"" trouwden, terwijl ze eigenlijk van het eigen geslacht hielden. En die vrouwen/mannen konden het toen soms nog geen naam geven, want er werd 50 jaar geleden nog niet zo over gesproken.
Het is niet eerlijk, niet ten opzichte van een partner, niet ten opzichte van jezelf, maar ook niet ten opzichte van je kinderen. Je leeft met een leugen. Kinderen krijgen daar iets van mee.

Het is heel erg voor je, omdat de Islam ontkent dat er homofilie bestaat.

Vanuit mijn geloof, christen, zeg ik: we zijn allemaal met een bedoeling in de wereld gezet. En volgens de Bijbel is de grootste zonde die we kunnen begaan: niet worden wie we zijn.

In mijn ogen kan je niet zomaar gaan trouwen.
Maar waar moet je hulp zoeken?
Is er in Islamkring nog geen groep voor homosexuele mensen?

Als je ouders en familie je niet kunnen begrijpen, zul je misschien moeten breken met je familie, en jezelf een lieve vriendin zoeken, waar je mee in een ander deel van het land gaat wonen.

Veranderen kan je het niet.

Tegelijkertijd begrijp ik je ouders wel in hun wens dat hun dochter ""gewoon"" is. Het is iets oerigs in de mens om te willen voortbestaan in hun kinderen, en alles ""gewoon"" te hebben.
Misschien kunnen ze het op den duur begrijpen.

De schrijfster Virginia Woolf was met een homofiele man getrouwd, op basis van vriendschap. Zij had een, eveneens getrouwde vriendin Vita Sacks (nog iets—-).
Lees er eens iets over.

Kijk een klein beetje verder dan Islam. Mensen zijn mensen.
Goed dat je de vraag hier stelde.

Nee, dat kan niet. Je kunt een schijnhuwelijk sluiten, en daar zullen zowel je man als jij ongelukkig van worden, tenzij hij ook homo is en je zo iets kunt afspreken - officieel gehuwd, maar feitelijk je gang kunnen gaan, maar dan zal er altijd het ‘risico’ zijn dat anderen het ontdekken.
Het probleem zit niet in jou, maar in je omgeving die het niet accepteert, die zou een training moeten krijgen, maar ja, ik weet dat dat niet makkelijk is.
Maak niet de vergissing te denken dat je geen goede moslima zou zijn omdat je op vrouwen valt, wat mensen die niet verder kijken dan hun eigen bekrompen wereldbeeld ook mogen zeggen!

Ervaringsverhalen:
http://www.weljongniethetero.be/viewtext.asp?id=647
http://religie.blog.nl/islam/2007/03/24/lina-komt-uit-syri-is-moslim-n-lesbisch

Ik wens je sterkte, en wijsheid.

Lesbisch zijn is geen ziekte. Het is niet iets waar je van kunt ‘genezen’. Het is geen gewoonte, het is niet iets dat je kunt ‘afleren’. En doen alsof, trouwen met een man en de rest van je leven een heteroseksueel toneelstuk spelen is niet eerlijk voor jezelf of voor de man die je dan in feite onder valse voorwendselen een liefdeloos huwelijk in zou lokken.

Je angst dat je familie je zou vermoorden neem ik heel serieus. Er wordt vaak gezegd ‘kom uit de kast, de reactie valt vast mee’ maar de realiteit is dat o.a. in Islamitische kringen soms met geweld op dit soort nieuws wordt gereageerd. Als jij vreest voor je leven, is uit de kast komen niet iets om zomaar eens te proberen.

Ik weet niet genoeg van hoe het allemaal werkt binnen jouw cultuur om meer dan heel oppervlakkig advies te geven. (Namelijk: zorg voor een veilige situatie vóórdat je dit vertelt!). Ik raad je daarom aan om contract te zoeken met een organisatie die veel meer ervaring heeft met dit soort zaken. Dan denk ik in eerste instantie aan het COC in jouw buurt. Je bent immers bepaald niet de eerste moslima met precies dit probleem.

Er zijn ook organisaties die zich specifiek bezighouden met islam en homoseksualiteit, misschien zit daar één van in jouw buurt. In de bron zet ik een lijst van zulke organisaties, gevonden op de website van het COC.

Probeer echt om contact te zoeken met minstens één van deze organisaties, je moet dit niet in je eentje moeten oplossen!

Lieve meid, je kan het niet veranderen. Als dat kon, dan had je dat nu al gedaan.

Je zegt zelf: je hebt niets met mannen, dus je beantwoordt zelf je eigen vraag.

Weet je zeker dat ze je zouden vermoorden? Is zoiets al eens gebeurd in jouw familie?
Tijden veranderen, misschien zijn ze een tijdje boos, maar accepteren ze het na een tijd, er zijn veel verschillende soort moslims en ik kan hiervandaan niet inschatten wat voor soort moslims jouw familie is.
Als je in Nederland woont, moet je beseffen dat moord strafbaar is, zouden ze het echt doen, denk je?
Ik snap wel dat je niet zo gauw een risico neemt, maar probeer het risico in te schatten.

Ik weet dat zulke dingen echt wel gebeuren, maar ik hoopte altijd dat dat alleen extreme moslims waren, en niet ingeburgerde moslims in Nederland.

Ik zou zeker niet trouwen met een man. Dat is ook niet eerlijk tegenover die man.

Ik zou hulp zoeken als ik jou was, is er een organisatie voor homoseksuele moslims?
Praat met een huisarts of maatschappelijk werkster, ofzo?

Ik wens je heel veel sterkte. Welke keus je ook maakt, de komende tijd zal niet makkelijk zijn.
Ik hoop dat je er goed doorheen komt en gelukkig kan worden met een heel leuke vrouw!!

Dan sta je voor een bijna onmogelijke keuze, die wij ons met ons vrije westerse hoofd nauwelijks meer kunnen indenken. Het is dan ook heel makkelijk voor ons om te zeggen : kies voor jezelf, ga voor je geluk en maak wat van je leven.

Maar als je opgroeit of geboren wordt in een cultuur waarin ‘gelukkig worden’ helemaal geen (primair)  levensdoel is, en al helemaal niet voor vrouwen, zijn de consequenties van die keuze vermoedelijk wel enorm. De tolerantie voor homoseksualiteit onder moslims is op dit moment echt nog om te huilen. In extreem gelovige Christelijke kringen trouwens ook nog hoor; daar betekent een keus voor eigen geluk ook nog in de regel een breuk met de achterban/familie, maar de personen zelf die het betreft zetten wellicht iets makkelijker de stap naar een eigen/ander netwerk. en daar is de angst en het gevaar voor represailles uit de achterban ook beduidend minder.

Feitelijk zijn er verschillende dingen die je kunt doen :
- De ‘hollandse’ weg : breken met je familie en elders helemaal opnieuw beginnen en daarbij je leven leiden zoals jij dat graag wil.
- Je leven lang proberen de schijn op te houden, daarbij je man en vooral jezelf tekort doen en een leven lang in de schaduw van je geheim leven. Dat is ongelofelijk zwaar, maar het kan, en tot voor een jaar of dertig, veertig terug was dat in Nederland ook nog heel gebruikelijk, met alle ellende van dien
- Vertellen hoe je gevoelens zijn, maar dat je die niet wilt praktizeren en er geen uiting aan wilt geven. Daar ben je ook zeker niet de enige in, en er zijn zelfs hele hulpinstanties die zich daar mee bezig houden.  Wie weet tref je (er) zelfs een mannelijke partner met het zelfde probleem waarmee je een relatie zou kunnen overwegen die alleen voor de buitenwereld schijn zou zijn - maar dat is een stuk makkelijker vol te houden dan naar binnen toe, en je kunt steun hebben aan elkaar en zelfs een redelijk goede relatie opbouwen.

Als je echt heel zeker weet dat je niks met je lesbische gevoelens wilt doen, en dat dat voor jou de beste keuze is, zijn er zeker mensen die je daarbij kunnen helpen. Ik ken ze alleen binnen de christelijke kerk, maar die zouden je best ook goed kunnen helpen (het gaat om dezelfde problematiek) . Wellicht kan het maatschappelijk werk in je woonplaats je op het juiste spoor zetten.

Ik heb een paar willekeurige maar ik denk allemaal interessante bronnen voor je opgezocht waarin dit onderwerp uit de islamitisch of religieuze hoek wordt belicht.

Ik begrijp dat dit een lastige kwestie is vanuit jouw schoenen.
Om meteen even een antwoord te geven op je vraag. Ja, je kunt een huwelijk met een man faken. Vraag 2 aan jou.. ben jij bereid je leven lang jezelf voor de gek te houden, door bij een man te zijn waar je zelf niet van houdt? Erger nog, kun je het een man aandoen gevoelens te faken?
Het zou oneerlijk zijn iemand te laten denken en doen geloven dat je van hem houdt, terwijl dit niet zo is.
Andersom is het ook oneerlijk je leven de tegengestelde draad te leven.
Ik denk niet dat je gelukkig kan zijn als je een huwelijk faked, terwijl jij diep in je hart weet dat je gevoelens hier niet bij liggen.

Naar mijn weten zijn er ook geen trainingen om je gevoelens zo te veranderen dat je van je liefde voor mannen/vrouwen af komt. Persoonlijk ben ik daar ook maar blij om, want een mens wordt geboren zoals hij/zij is en zo moet hij/zij leven, vindt ik.

Het blijft uiteindelijk een (lastige) persoonlijke kwestie. Het enige wat ik wil zeggen is, het belangrijkste is om je hart te volgen, hoe moeilijk dat soms ook is, uiteindelijk moet je je leven voor jezelf zo mooi mogelijk maken.

Hi ik weet wat je mee maakt.
Het is moeilijk voor jou omdat jke moslim ben en het taboe is.
Maar je kan niet ongelukkig blijven.
Je gevoelens gaan niet zomaar weg.
Je heb je zelf ontdekt, en lieverd doe er iets mee.
En faken daar pak je jezelf mee.
Volg je hart en denk goed na wat jij wil.
Sterkte

Je krijgt het nooit voor elkaar je hele leven te faken dat je hetero bent want je eigen aard kan je op den duur niet verlochenen. En een huwelijk met een hetero man wordt natuurlijk een hel en een ramp. Zie jij jezelf al regelmatig naar bed gaan met iemand die je niet alleen niet liefhebt maar waarvan het geslacht voor jou, erotisch gezien, ook nog eens totaal onaantrekkelijk is?
Er zit niets anders op dan voor je geaardheid uit te komen, hoe onacceptabel dat ook voor je familie en je islamitische gemeenschap is. Je moet het onder ogen zien en de balans opmaken. Je hebt tenslotte maar één leven en ieder heeft recht op geluk, jij ook. Als ze je uitkotsen moet je weggaan en ergens anders in Nederland gaan wonen met de vrouw van je hart. Als je denkt dat ze je echt zullen vermoorden als ze het te weten komen moet je met de noorderzon vertrekken en je sporen zoveel mogelijk uitwissen. In een ander westers land gaan wonen zou dan een nog betere optie zijn.
Ik wens je heel veel sterkte met je besluit. Kies voor jezelf!

Wees wie je bent en neem je lot in eigen hand.

Je zult moeten KIEZEN of DELEN!

Als je verstandig bent kies je voor je zelf, hoe moeilijk die weg ook is/zal zijn.

Je bent nog jong(neen ik aan) dus vergooi je leven niet.

Je ouders en familie, die heb je, die kun je niet veranderen, vrienden en een partner mag je kiezen, kies wat voor jou het beste is.

Als je je leven laat leiden door je familie, dan zal je ongelukkig worden, omdat wat je omschrijft alleen JIJ kan beslissen wat je eraan kunt doen.

Praat er met een neutraal/vertrouwens persoon over en beslis pas als jij er helemaal achter staat en 100% zeker weet dat je gevoelens en verstand op 1 lijn zitten.

Sterkte en succes!