Wie heeft hier last van het spiritueel ontwaken?

Nee ,ik heb geen last van spiritueel ontwaken integendeel ik ben er dolgelukkig mee.Eerder kan ik zeggen dat ik steeds meer wil gaan ervaren ook al moet ik af en toe door een diep dal.Hoe dieper mijn dal hoe meer ik ervaar.Maar het is voor mij meer een bevestiging dat ik idd op aarde ben om een reden.
De eerste keer dat ik zgn aangeraakt ben was ik 25 jaar en lag in een scheiding.
Dat nam veel stress met zich mee ,maar ik kreeg contact met mijn innerlijke hoge zelf.
25 Jaar later dus 2 jaar terug gebeurde hetzelfde ,weer toen ik een stress periode had.
Maar dit keer kwamen alle puzzel stukjes van mijn leven op zijn plaats.Dingen die ik mijn hele leven niet begrepen had kwam als een openbaring tot mij.
Veel stress gehad toen ,maar o wat werd mij veel duidelijk.
Het werd mij zeer duidelijk dat iedereen met elkaar verbonden is ,dat niets voor niets is en dat iedereen op zijn plek is op aarde.Dat alles in harmonie is ondanks de narigheid in de wereld.Dat goed niet goed is en slecht niet slecht, maar lessen zijn ,die geleerd dienen te worden.
Maar ik heb geleerd dat mijn pad een pad is dat ik laat leiden en niet teveel ga studeren hierover.Het komt bij mij allemaal vanzelf doordat ik anders ben gaan denken.En in liefde probeer te leven.
Dingen komen allemaal vanzelf ,gij zoekt niet en gij zult vinden.Ook mensen hun eigen kracht laten vinden ipv altijd maar te willen helpen.Mensen zelf kunnen veel meer dan ze denken.Loslaten helpt vaak veel beter dan het vasthouden en het willen helpen.
Ieder mens heeft de kracht in zichzelf,wanneer je dat inziet kun je de hele wereld aan.
De laatste 2 jaar is mijn leven 360 graden gedraaid en veel rijker geworden nog veel meer bewust geworden van het zijn .
Ik verheug me op deze tijd want als het goed is is er veel meer mogelijk dan wat we nu weten en ik hoop dat ik dat op een gezonde manier mag ervaren en liefde altijd nummer 1 blijft in mij.

Nee, als het zoveel ellende veroorzaakt, blijf ik toch liever spiritueel bewusteloos. Maar meen je daar nu ook mee te zeggen dat mensen zoals ik aan de "verkeerde" kant van de streep staan?

Toegevoegd na 5 minuten:
Er zal wel weer veel negatieve,anonieme spirituele energie neerdalen op mijn antwoord.

Gelukkig in zo’n erge mate niet. Ik ontdekte MIJN antwoorden en spiritueel ontwaken in de authentieke kabbala (dus niet de madonna kabbala..!)
Ik kan niet voor een ander spreken, slechts voor mezelf.

Toegevoegd na 47 minuten:
Ik zeg niet dat de madonna kabbala verkeerd is! Integendeel ik vind het prima. Dit ter verduidelijking.

Ja, ik heb er nog steeds ‘last’ van.
En inderdaad, de westerse geneeskunde kunnen er niets aan doen, of iets vinden.
Kortom, dan wordt het als psychische beschouwd. En dat klopt ook helemaal.

Het heeft me 35+ jaar gekost om in te zien dat ik niet mijn leven leidde.

Voor mij is het spirituele ontwaken begonnen met lichamelijke klachten en dat ontwaken heeft nog steeds veel lichamelijk uitingen. Voor mij is het ook heel duidelijk dat mentale emoties opgeslagen worden in het lichaam.

Tjonge, hoe een simpele vraag je aan het denken over je eigen leven kan zetten…

Mijn eerste reactie was: Last? Nee hoor, ikke niet. Ik ben aan het herontwaken en ik vind het een mooie belevenis. Maar toen ging ik terug denken…

Vroeger was ik anders dan anderen. Ik zag en voelde dingen anders en sterker. Ook dingen die anderen niet hadden. De mensen om me heen merkten dat en ik was dan ook een buitenbeentje. Ik ging studeren en daarna werken, maar ik heb in 5 jaar tijd 4 banen gehad, het liep gewoon niet. Ik had behoorlijk beangstigende ervaringen (visioenen, wil ik even niet over uitwijden). Mijn relatie ging ook stuk en mijn ex liet me met haar schulden achter. Uiteindelijk belandde ik in de WAO, met de diagnose borderline. Ook van alles gehad, maar niks hielp. Ik wilde die ervaringen niet meer en begon ze weg te drukken. Ik had ze daarna ook nog maar sporadisch en vergat het ook vrijwel onmiddellijk weer. Ongeveer 10 jaar geleden kreeg ik echter enkele inzichten, waardoor ik de wereldse problemen achter me kon laten en daarna ging het weer beter met me. Ik ontmoette mijn vrouw, met wie ik huisje-boompje-beestje begon. Maar een paar jaar later staken er nieuwe wereldse problemen de kop op. Sinds een jaar of 2 beginnen de inzichten weer te komen en kan ik de problemen oplossen en ze gewoon achter me laten zonder me er te druk over te maken. Begin dit jaar voelde ik dat het tijd was. Tijd om te stoppen met wegdrukken en de ervaringen weer bewust terug te laten komen. En ze kwamen terug en brachten vele nieuwe met zich mee. Ik ervaar ze nu niet meer als beangstigend, vervelend, negatief, maar juist als een heel mooi, positief, nieuw pad dat voor me open ligt.

Toegevoegd na 7 minuten:
Oh ja, ik wou dus zeggen: ja, ik had er ook last van

Spiritueel ontwaken is meer dan een verandering van een perceptie. Het is een diep ingrijpend persoonlijk proces met grote gevolgen op alle aspecten van je persoonlijkheid.

In veel spirituele systemen wordt gesproken over "weder geboorte" of over het "volgende leven", "hiernamaals" etc’ religies hebben dat gekleed met mooie verhalen maar in de basis gaat het om een leer - spiritueel ontwaken is de eerste stap in een proces die eindigt met het geboorte van een nieuwe mens, het is niet makkelijk en de symptomen verschillen per persoon.

Het is mijn persoonlijk ervaring dat het soms een zeer pijnlijk proces kan zijn (mentaal maar kan ook lichamelijke gevolgen hebben) maar ook heel mooie en ontroerend en na het pijnlijk gedeelte ben je op een nieuwe weg met oneindig ontdekkingen en inzichten met een breder blik op het leven en je plaats daarin.

Ik heb inderdaad behoorlijk veel last van mensen die op de een of andere manier denken dat ze ‘spiritueel’ aan het ontwaken zijn, omdat ze vaak na jaren op de automatische piloot te hebben geleeft, ineens dieper gaan nadenken over dingen of proberen inzicht te krijgen in hun problemen.

Dat is an sich natuurlijk niet verkeerd, een beetje levenswijsheid misstaat niemand, maar het wordt vaak meteen in een zweverig jasje gestoken, overal moet ineens meer achter zitten en heeft plotseling ‘diepere’ betekenissen, en er worden de meest onmogelijke paranormale toestanden bijgehaald. En zo heb ik helaas de afgelopen jaren - sinds het verschijnsel nogal in de mode is en het aantal tijdschriften dat mensen op rare ideeen brengt groeit - toch wel wat vriendschappen zien doodbloeden, gewoon omdat je niet meer op een normaal niveau met elkaar communiceren kan, waar dat voorheen wel mogelijk was.

Persoonlijk vind ik het heel erg jammer dat mensen niet wat meer op hun eigen kracht durven te vertrouwen en een wat nuchterder kijk op alledaagse problemen (die vaak zeer oplosbaar zijn) willen houden. Zelf heb ik er gelukkig géén last van, maar ik zie wel in mijn omgeving dat die ‘nieuwe spiritualiteit’ met name onder vrouwen van mijn leeftijd (tussen de 40 en de 50) nogal wat slachtoffers maakt. Want op de een of andere manier gaat het ook altijd gepaard met vage klachten, niet-erkende aandoeningen en een ongezonde dosis aanstelleritis.

Toegevoegd na 37 seconden:
Oh, en niet te vergeten de omarming van het kwakzalverscircuit. Dat is misschien nog wel de meest schadelijke ontwikkeling.

Tja bij deze vraag moet ik uit eigen ervaring gaan spreken.

Als kind was ik al erg heldervoelend maar daar kon ik niet mee omgaan, wist ook niet dat het zo was.

Jaren later kwam ik in een flinke depressie en greep naar spirituele boeken. Ik dacht daar over na;‘Was het duivels, die boeken?’ Ik besloot ze te verbranden.

Mijn drang om te gaan lezen over spiritualiteit nam echter niet af en een tweede keer haalde ik opnieuw de boeken op. Het was zó donker in mij! Ik had zoveel angst! Na even lezen, opnieuw de fik er in!

Ik bleef hunkeren naar de boeken en kocht ze opnieuw!
Ik geloof dat ik drie maanden bezig ben geweest met dit gevecht, mijn hart sprak steeds opnieuw; lees! Ga op zoek!

Totdat er opeens iets met me gebeurde, ik voelde het licht, innerlijk licht, de duisternis verdween langzaam en ik durfde ‘waarheid’ te zien, te voelen. En ik durfde te lezen, te lezen in liefde!

Voor mij was dit een ‘ontwaken’.

Toegevoegd na 1 minuut:
Ik vertikte het toen des tijds om aan de antidepressiva te gaan. Het enige wat ik deed op advies van de arts was de fysiotherapeut om mijn vastzittende spieren los te laten maken.

Mijn spirituele ontwaken begon al op heel jonge leeftijd, na een ware engelenervaring.
Ik was nog heel jong, en wij waren als gezin op vakantie in Eden.
We hadden daar voor een bepaalde tijd een huisje gehuurd.
Mijn ouders hadden een crisis in hun huwelijk, en er was heel veel onvrede binnen het gezin, wat je als jong kind zeker oppikt.
Het huisje stond toen in een bosrijke omgeving, en van arre moede ben ik gaan wandelen, om maar even weg te zijn van de ellende thuis.
Ik was diep in gedachten, en was zo ongemerkt de weg kwijt geraakt.
Omdat ik een heel gelovig kind was, heb ik in alle eenvoud God gevraagd om een engel te sturen die mij de weg naar het huisje zou wijzen.
Dat gebeurde, aan het eind van het bospad stond een grote engel met vleugels die zich beschermend om mij heen vouwde, en een ervan wees mij de weg.
De omgeving was gehuld in een fel wit licht, en onvoorstelbare hoeveelheden liefde vervulde mij wezen.
Ik wilde niets liever dan daar op die plek blijven, maar de engel wees mij de weg, en ik moest gaan.
Na die ervaring past werkelijk bijna niets meer in het leven.
Je bent letterlijk aangeraakt door het Goddelijk licht, en het leven hier op aarde is maar een zeer vage afspiegeling van het hemelse.
Dat heeft eerst een diepe crisis veroorzaakt, maar door hemelse leiding, ben ik daar doorheen gekomen.