Klopt het dat kinderen meer gillen dan vroeger?

Het is ook mijn indruk. Als ik vroeger hoorde dat mijn 3 inmiddels volwassen kinderen op straat liepen te krijsen ging ik naar buiten om ze tot de orde te roepen. Hielp het niet, dan mochten ze bij de tweede keer binnen komen en verder die dag niet meer naar buiten. En heus, het werkte. Maar opvoeden is voor veel ouders tegenwoordig een vies woord, die vinden dat hun lieverdjes alles mogen.

Ik denk persoonlijk ook dat er meer en vooral langer gegild en geschreeuwd word. Het komt mede doordat er te weinig op gewezen word door de ouders, het moet allemaal maar kunnen tegenwoordig.

Ik heb met kleine kinderen gewerkt in de jaren ‘80 en ‘90 en ik heb het zien evolueren.
Er wordt inderdaad meer en harder gegild. En de ouders staan erbij en kijken er naar. Zelfs als ze zich niet meer verstaanbaar kunnen maken, worden de kinderen nog niet gecorrigeerd. Er is weinig of geen gezag meer bij de ouders. (gelukkig niet bij allemaal) Wat me ook enorm stoorde toen ik nog werkte was dat ouders soms de jas van hun kindjes (2j!) niet aankregen. Ze moesten er achter lopen (soms kruipen) maar de kleine zei gewoon "nee"! En dan stond zo’n moeder me met een wanhopige blik aan te kijken. Tot ik me ermee bemoeide om het kind in kwestie te laten gehoorzamen, want bij mij deden de kinderen wél wat ik vroeg. En gegild dat er dan werd, zonder dat de moeder zei dat het kind moest ophouden…
Kinderen spreken van nature luider en gillen gemakkelijk, maar je kan daar zelf veel aan doen. Onze kleinkinderen hebben dat ook enkele keren gedaan. Maar het is bij die enkele keren gebleven. Bij elk ongewenst gedrag van een kind hangt het er vanaf hoe je reageert, of ze ermee zullen stoppen of lekker verder gaan, én nog verder.

Ik denk dat de kinderen toen ook al veel gilden. Misschien woon je nu in een buurt waar meer kinderen wonen dan de buurt waar je woonde in de jaren 80/90. En misschien is het een ergenis geworden en ga je er steeds meer op letten.

Ik heb die ervaring zelf niet, maar ik geloof dat sommige mensen die ervaring wel hebben.

In films uit die tijd werd in ieder geval veel meer gegild dan nu, dat is een feit. Met name omdat het horrorgenre toen zijn hoogtij dagen vierde ;)

Maar om terug te komen op de vraag:
Wat ik vooral denk dat echt van deze tijd is, is dat mensen zich veel en veel meer aan elkaar storen dan vroeger.

Al die tv programma’s over bonje met de buren, de rijdende rechter, wegmisbruikers, de politie op je hielen en noem maar op. Gooi er nog wat tendentieuze politici bij die de boel wat opstoken. En wat rare nieuwsberichten over dat we met zo velen zo dicht opelkaar wonen (terwijl het noorden en oosten zo ongeveer leegstromen).

Tegenwoordig word je in de winkelstraat gewoon omver gebeukt door een bejaarde die 50 meter van tevoren al heeft bedacht dat jij niet voor hem uit de weg gaat.

Is dat nou echt zo erg, gillende kinderen?
En als je nou echt een of ander wiskundig probleem probeert op te lossen en je hebt al je concentratie nodig, vraag dan gewoon aan die kinderen of ze even ergens anders heen willen gaan.
En dan bedoel ik niet op zo’n chagrijnige boze oude buurman manier, maar gewoon rustig en vriendelijk met een grapje. Want anders lok je gewoon een brutale reactie uit. En nee ook dat is niet specifiek van deze tijd, brutale kinderen die met hun pubervriendjes op straat spelen zijn er altijd geweest.

Jazeker want hierachter is het af en toe echt vreselijk met krijsende kinderen en vooral als de dames hun zin niet krijgen en het gekke is dat de ouders hier niets van zeggen.
Ik doe het niet,maar heb wel af en toe de neiging om te roepen of ze eens willen stoppen met dat geschreeuw.

Dit moesten mijn kinderen vroeger echt niet proberen want ik vind het niet nodig als er om niets hard gegild en geschreeuwd wordt.

Het komt door de media, de TV, de radio, de muziek industrie, de game industrie, direct of indirect, in alle programma en kinderseries kun je tegenwoordig bijna geheime boodschappen vinden en wordt de mentale staat van de kinderen steeds meer verziekt, al die kabels en connecties zoals 3G en WIFI hebben ook hiermee te maken, de spirituele connectie, de kwalitatieve connectie tussen ouders en kinderen is weg, de kwantitatieve connectie heeft de boel overgenomen, de contacten tussen vrienden en familie zijn verbroken of in het beste geval veelal op afstand (internet/gsm)...de ironie is men deze kabels/connecties heeft gemaakt om te zorgen voor betere communicatie tussen mensen, maar we zijn de essentie ervan vergeten, we geven meer om virtuele vrienden dan de echte menselijke vrienden en familie…draai het om en je krijgt minstens een gezin die normaal met elkaar kan communiceren..

Inderdaad wordt er tegenwoordig meer gegild door kinderen als vroeger.
Vroeger werd er op school verteld dat je niet zoveel lawaai moest maken en rekening moest houden met anderen, maar tegenwoordig schijnt het te moeten kunnen om kinderen meer ‘vrijheid’ te geven.

Ja volgens mij wel, vroeger waren de (meeste) kinderen al meer gewend en hadden ze al veel erge dingen zien gebeuren bv. dood van familie leden (tegenwoordig zien de meeste kinderen dit niet gebeuren).