hallo ik ben en man maar ik voel soms dat ik gevoel heb voor mannen maar vroeger was ik normaal moet ik dan hormonen pil slikken ?

Volgens mij schuilt er in ieder van ons de interesse en aantrekkingskracht voor beide geslachten. Zeker als je eens de leeftijd van 25j gepasseerd bent merk je ook wel dat je interesse en aandacht krijgt van zowel het mannelijke als het vrouwelijke publiek.
Aan jou om jezelf de tijd te geven of de kriebels gewoon voorbij gaan zoals ze gekomen zijn.

Ga niet voor jezelf beslissen dat je nu van vandaag op morgen geen vrouwelijk schoon meer wil zien en dat je ‘moet’ kiezen voor mannen omdat je nu eens aantrekkingskracht voelt voor mannelijk schoon.

Geen paniek, jij ervaart wat iedereen tegenwoordig wel eens ervaart die gezond, werelds en maatschappelijk in het leven staat.

Maak er zeker geen drama van, succes.

Je bent nog steeds normaal. Hormonen slikken zal er niets aan veranderen, zou je gevoelens zelfs alleen nog meer versterken. Accepteer je gevoelens en zorg dat je niet wordt wat je niet bent door te doen alsof. Blijf jezelf zonder je er voor te schamen of je zelf niet normaal te vinden. Wees gelukkig en met wie je dat bent is verder niet belangrijk, Het gaat er om dat jij je gelukkig voelt en of dat nou met een man is of met een vrouw moet niets uitmaken.

Toevallig een keer iets van op tv gezien. Er schijnen verschillende maten van homoseksualiteit te zijn. Het zou kunnen zijn dat je ‘incidenteel homoseksueel’ bent, maar wel overheersend heteroseksueel. Zie de bijgevoegde bron!

vroeger was je normaal en je bent nu nog nog normaal….

sterker nog, je bent heel menselijk. een pilletje is niet nodig, en daarbij bestaan ze ook niet tegen ‘gevoelens voor mannen’ wat overigens een enorm breed begrip is.

Gefeliciteerd je begint normaal te worden. He valt op een persoon niet op een geslacht.
Wanneer je het in hokjes denken los laat, zal je gelukkig kunnen leven.
Je bent wie je bent. Geniet er van

Als dit nieuw is in jou leven, dan is het beste dat je doen kunt deze "neiging" toe laten, laten bestaan, en voor jezelf onderzoeken hoe het in elkaar zit, zo’n beetje.
Is het echt zo dat je op mannen in het algemeen valt ?
Of is het een speciale man ?
Zijn er ook nog steeds vrouwen tot wie je je aangetrokken voelt ?
Is het een verschil in leeftijd dat je aantrekkelijk vindt en is het toeval dat het mannen zijn in jou situatie ?
Et cetera.

Want sommige aantrekkingen zijn geen ziekten, maar alleen iets minder "normaal" dan in deze (Europees Nederlandse) maatschappij gebruikelijk is.
En die kun je volgen. Zoals homosexualiteit of bisexualiteit.
Anderen hebben te maken met de wijze waarop je als kind bent opgegroeid, en met de wonden die je daarbij op gelopen hebt. En die beschadigen je "partners" wanneer je daar naar zou gaan leven. Zoals pedofilie of necrofilie.

Ik noem wat extremen en bedoel daarmee niet te zeggen dat dat bij jou zo zou zijn.
Laat de gevoelens toe, maar handel er nog niet meteen naar. Kijk eerst waar het heen gaat.
Heb je er dan vertrouwen in, en is het niet iets waar een ander schade mee oploopt, dan kun je als je wilt mee gaan met de gevoelens.

Ook daarin heb je een keus. Je moet niets, je mag.

Toegevoegd na 4 minuten:
De extremen die ik noem zijn pedofilie en necrofilie.
Homofilie is in europees Nederland al bijna helemaal ingeburgerd (wat niet wil zeggen dat je als homo of lesbienne geen discriminatie zult tegen komen). Bisexualiteit iets minder.

Je bent gewoon zoals je bent. Luister naar je gevoelens en probeer te ontdekken wat je echt voelt voor bepaalde mensen. En verwar liefde en vriendschap niet met elkaar.

Misschien heb je gewoon behoefte aan kameraadschap?

Toegevoegd na 1 minuut:
Een goede vriend, ik kan er óók nog wel een paar gebruiken :-)

Weet niet hoe oud je bent; soms gebeurd het dat mannen èn vrouwen door allerlei chemische ontwikkelingen in hun lichaam van seksuele voorkeur veranderen.

Wat mij betreft, en dat is subjectief misschien, is er maar één manier om er achter te komen of je gedachte/gevoel klopt. Dat is door er niet over na te denken. Het doet er niet toe wat je denkt of vind, een gevoel is er of het is er niet. Wat je er daarna met DOET is weer een ander verhaal. Ik denk dat je het jezelf in ieder geval beslist niet moeilijk moet maken; naar mijn mening is zelfacceptatie altijd belangrijk, evenals plezier hebben in je leven.

Of een pil je kan helpen om te veranderen? Interessante gedachte. Als je door stoffen binnen je eigen lichaam kunt veranderen van geaardheid na je geboorte… ik heb werkelijk geen idee.

Als je er niet mee kan leven dan moet je gewoon wat harder gaan werken. Vraag de baas desnoods om extra overuren. Als je werkt dan heb je geen tijd om te piekeren. Moet natuurlijk wel werk zijn waar je bij moet nadenken anders ga je achter de lopende band alsnog piekeren.