God zou ons de keus laten om te geloven. Als je niet gelooft kom je in de hel. Dan geloof je ook in gods bestaan. Kan iemand helpen met deze paradox?

Ik vraag me weleens af met wie ik het liefste in het hiernamaals zou willen vertoeven: met een aantal saaie, moralistische calvinisten, getuigen van Jehova of andere moralisten of met mensen die geleerd hebben waar het werkelijk om gaat en altijd opengestaan hebben voor al hun medemensen en geen ander mens buitengesloten hebben. Eigenlijk weet ik het antwoord wel.

Maar, vertel, ligt het nu echt zo zwart-wit dat je met een fractie van de meter die doorslaat naar goed of slecht in de hemel of de hel terecht komt? Of is dat onderscheid tussen hemel en hel een simplificatie die ons het leven al eeuwenlang onnodig moeilijk probeert te maken?

Het gaat erom wat jij zelf wilt geloven. Geloof kun je niet afdwingen. Je kunt niet zeggen: en nu geloof ik in God. Wel kun je erover lezen en dan bedoel ik niet alleen de bijbel, maar alle boeken. Verdiep je ook eens in andere religies. Lees ook de boeken van neal donald walsh. Praat ook met mensen die wel of niet geloven. Als je dat allemaal gedaan hebt dan weet je vast wel hoe jijzelf er tegenover staat. Veel sterkte bij je zoektocht. Mijn persoonlijke mening is dat de hel niet bestaat, maar dat de mensen die verzonnen hebben om elkaar angst aan te jagen en om elkaar te dwingen om te geloven en daar ben ik het dus niet mee eens omdat je geloof niet kunt afdwingen, niet met angst, maar ook niet met liefde.

Ik heb persoonlijk nog nooit met GOD gesproken. Er zijn mensen die met Jesus gesproken hebben toen hij op aarde was.
De Kerk heeft allerlei wetten uitgevaardigd en waarheden verkondigd, maar ik neem niet alles aan wat er geschreven staat.
God is barmhartig en menslievender dan wij ooit kunnen zijn. Mensen van goede wil, gelovig of niet, zullen nooit naar de hel gaan, als de hel bestaat. Mocht ik eerder dan jij aan de hemelpoort komen, dan zal ik het vast voor je vragen.

Het concept van de vrije wil is een menselijk verzinsel om buiten God om, invloed op zijn leven en lot te hebben. Het stelt: als ik het goede doe, dan kom ik [automatisch en onafdwingbaar] in de hemel. Dat is immers de afspraak! Het is het idee van voorwaardelijkheid: als ik dit doe, doet God (gegarandeerd) dat.

Dit is een begrijpelijke misvatting, omdat het alternatief is dat je niets kunt doen en de loop van jouw leven volledig buiten jezelf ligt. Ook verklaart het de aanwezigheid van wat wij slecht noemen. Immers, als God louter goedheid is, móét het slechte wel van de mens komen.

In het boek Job komt dit ook aan bod: Job moet wel gezondigd hebben, anders zou het niet zo slecht met hem gaan. Uit het vervolg van het boek Job blijkt dat dit echter een grootse misvatting is.
God geeft geen verklaring voor Jobs ongeluk. Hij stelt slechts dat alles Zijn schepping is. En dat het niet aan de mens is om hierover te oordelen of verantwoording te eisen.

Jezus zegt hierover: "Hij laat zijn zon immers opgaan over goede en slechte mensen en laat het regenen over rechtvaardigen en onrechtvaardigen."

Ook hier blijkt dat er geen daden van God zijn af te dwingen met ‘goed’ gedrag, met geloven, of met wat dan ook.

God bepaalt wat de mens doet. De mens bepaalt niet wat God doet.

De schepping kent dan ook geen voorwaarden: niemand kan zijn plaatsje in de hemel claimen op grond van zijn gedragingen of zijn geloof. Evenzo valt van niemand te zeggen dat hij/zij in de hel zal komen. Gelovig of ongelovig.

Dit heeft als gevolg dat er geen enkele vorm van zekerheid is over de toekomst, noch op aarde, noch na de aarde. Deze onmacht dragen is niet licht.

Ik ken slechts één oplossing voor deze totale machteloosheid: God kennen zoals Hij waarlijk is.

In het boek Job staat dit mooi verwoord:
"Eerder had ik slechts over u gehoord, maar nu heb ik u met eigen ogen aanschouwd" (Job 42:5)

Geloven is slechts over Hem horen, kennen is Hem met eigen ‘oog zien’.

Dan kun je inzien dat alles wat gebeurt Gods schepping is - en daarmee het beste. Hoeveel pijn het ons ook kan doen.

Feitelijk is er maar één hel: God niet kennen.

En die hel is niet straks, maar die is nu…

Toegevoegd na 18 uur:
"onafdwingbaar" moet onafwendbaar zijn (2e zin). Excuus.

Heb je het ook wel eens aan een moslim gevraagd, je zou je nog eens verbazen! Dan hoor je ineens hele logische dingen.

Een mens wordt zondevrij geboren. Zondes worden vanaf het begin van de vruchtbare periode (meestal 12 jaar en ouder) opgespaard. Deze kunnen gewist worden met goede daden met de volgende logica:

1 goede daad (zoals glimlachen naar iemand, een wees over zijn bol strijken, een aalmoes geven, etc.) wist 10 zondes.

Aan iets slechts denken, is geen zonde. Aan iets slechts denken en vervolgens niet doen: 2 goede daden verricht: 20 zondes vergeven.

Twee boeken: goede en slechte dadenboek. Hiernamaals: weegschaal, welke het zwaarst is, bepaalt waar je terechtkomt. Het is dus heel moeilijk in de hel te geraken, je zou extreem zondig moeten zijn.

We kunnen dus niet zondig zijn als onze ouders zondig zijn geweest, ook hoeven wij Jezus (vzmh) niet op te offeren voor onze eigen zondes. We hoeven alleen vergiffenis te vragen.

Als jij besluit om niet te geloven, waardeer je eigenlijk niet de gratis zuurstof, je ogen, je orden, je armen, je benen, je vingers, je neus en de regen en de zonneschijn en al het andere: een moeder, een vader, kinderen, je huisdier en ga zo maar door, terwijl je dit toch zomaar gekregen hebt en niet zonder kunt leven.

Het enige wat Allah ons vraagt is een dankwoord in de vorm van een gebed, is dat teveel gevraagd? Inderdaad voor veel mensen is dat teveel gevraagd. Hij geeft ons 24 goudstukken in de vorm van 24 uur en vraagt er 1 goudstuk voor terug. Voor die ondankbaarheid geeft hij de hel, maar de keus geeft hij aan de mens.

Dit is een heikel punt natuurlijk. Er zijn zoveel mensen met verschillende overtuigingen..

Mijns inziens kan je er niet voor worden gestraft als je niet gelooft. Je bent immers zo gemaakt. Dat je in de hel belandt als je niet gelooft is volgens mij bangmakerij.

Het kan toch niet zo zijn dat je ‘besluit’ te geloven overigens? Je gelooft iets of je gelooft iets niet. Dat is een gevoel dat van binnen zit. Als je besluit om iets te geloven kies je ervoor, ondanks dat je er in eerste instantie blijkbaar niet echt in geloofde. Luister dus eerlijk naar jezelf, meer kan je volgens mij niet doen.

Als je als mens zo goed mogelijk voor anderen probeert te zijn en niet gelooft, maak je volgens mij meer kans dan gelovigen die dat niet doen. Maar dat is mijn opvatting natuurlijk, jij zal daar je eigen ideeën over hebben.

Als God zou bestaan, en ik zeg met nadruk ’‘ALS’‘ dan gaat een niet gelovige NIET naar de hel. Als God dan zo onvoorstelbaar wijs is, dan heeft hij alle begrip dat ik hem, kijkend naar de situatie in de wereld, dat ik niet in hem geloof;)

Ik zeg wel eens, ik spreek Aards, geen Hemels;)

De hel, dat zijn de anderen.

Moeilijke vraag!
God vraagt je te geloven. Je kunt vinden wie en hoe hij is, in de bijbel. Als je gelooft, kom je in de hemel. Als je niet wilt geloven, niet. Dat is niet omdat je door erfzonde besmet bent, maar omdat je niet wilt. Door zonden die je doet.
We hebben inderdaad een wil hierin. We zijn geen geprogrammeerde poppetjes die doen wat ze opgedragen is.
Het is echt een moeilijk leerstuk in de kerk hoor, dit. Want het roept ook weer vragen op. Wat dan met baby’s die sterven, of mensen die nooit van God gehoord hebben.
Ik weet dat ook niet zo precies. Ik weet wel dat God oneindig veel liefde heeft tot de mensen, en dat er blijdschap is in de hemel over elk mens dat tot geloof komt.

Er is geen paradox; Hij bestaat of hij bestaat niet.

Als hij niet bestaat, dan gaat niemand naar de hemel noch hel.

Als hij wel bestaat, dan kunnen gelovigen in de hemel komen. Als je niet gelooft kom je in principe in de hel; Dat is dan gewoon een feit, en is geen paradox; Zodra je in de hel belandt, kom je tot geloof