Ik heb het gevoel dat het geen zin meer heeft om te leven. Wat te doen? (lees beschrijving aub)

Je bent niet de eerste die deze vraag stelt en ook niet de laatste, maar in het kort komt het antwoord altijd hier op neer : gewoon de puberteit afwachten. Het hoort er bij, en het gaat vanzelf weer over.

Maar dat dik zijn kun je natuurlijk zelf aanpakken, dan wordt je acne ook minder (en die wordt ook minder met de tijd) en je gaat je veel zekerder voelen en er beter uitzien. Ook doet het wonderen voor je sociale vaardigheden als je je wat zelfverzekerder voelt. Het geeft je bovendien een doel / iets om naar toe te werken.

Als je gezonder (minder) gaat eten en een leuke sport uitzoekt, voel je je al vrijwel onmiddellijk beter, en leer je meteen ook nieuwe mensen kennen.

Dus hup, neem je leven in je eigen hand. Met in een hoekje zitten miepen maak je jezelf niet vrolijker, terwijl er ZO veel is dat je zelf kunt doen - en laten.

Kijk eens in de spiegel,

Je bent in de puberteit, en je bent op een website aan het vertellen dat je geen zin meer hebt om te leven. Neem je daar genoegen mee? Ben je echt zoiemand?

Niemand is van zichzelf sterk genoeg om alles aan te kunnen. Niemand is van zichzelf sterk genoeg om wat dan ook aan te kunnen.
Sterk moet je WORDEN.

En hoe word je sterk? Door tegenslagen te overwinnen, door naar jezelf te kijken en te zien dat je het heus niet zo slecht hebt als heel veel andere mensen, en door streng voor jezelf te zijn.

Iedereen was zwak aan het begin van zijn/haar leven. En degenen die het nu niet meer zijn, zijn nu sterk omdat ze zich door fases zoals de jouwe heen hebben geslagen.

Dat kun jij ook. En nu snel van deze site en andere forums af, en naar buiten gaan, naar je vrienden toe, of naar het park, of de sportschool, of weet ik veel wat, maar stop met zwelgen in dat je het allemaal zo moeilijk hebt!

Je bent 14 en in de puberteit….. vele mensen vinden dat een moeilijke periode en hebben de gevoelens die jij ook hebt. Daar schiet je op dit moment geen ene moer mee op, maar misschien helpt het je toch te weten, dat je niet de enige bent en dat het erbij kan horen.

Denk stapje voor stapje…. 6 jaar Atheneum is een enorme berg waar je tegennaan kan hikken….bekijk het per jaar, per kwartaal, per maand, of NOG beter: bekijk het alleen in het NU. Toekomstkijken is totaal zinloos: niemand heeft een kristallen bol, jij ook niet.

Waarschijnlijk speelt je onzekerheid en laag zelfbeeld een hele grote rol.
Wat te doen vraag je.
Heel erg belangrijk zijn je gedachten… en die zijn nou niet bepaald helpend voor je als ik het zo lees (dik, acné, niet sociaal, onzeker, er niet goed uitzien). Je haalt jezelf behoorlijk omlaag!!!
Stel, jij bent je allerbeste vriendin en je vriendin ben jij…. wat zou jij tegen haar zeggen, als ze zo denkt en praat over zichzelf als jij doet? Ik wed, dat je haar heel anders zou benaderen als jij jezelf nu benadert!!!
Begin jezelf eens vanbinnen toe te spreken, alsof jij je allerbeste vriendin bent. Kan best heel raar aanvoelen in het begin, maar het werkt wel!!!

En schrijven: schrijf es alles op wat je goed vind aan en van jezelf. Kan even onwennig zijn, maar wees es eerlijk: niemand is 100% vreselijk, dus jij ook niet ;-)

Je uiterlijk: probeer voor jezelf te achterhalen, hoe dit overgewicht tot stand is gekomen; bekijk je voedingspatroon heel eerlijk. Je kunt daar zelf dingen in wijzigen, je kunt ook besluiten advies te vragen bij een diëtist.
Het kan trouwens heel goed zijn, dat je over een poosje vanzelf minder dik wordt, ook dat kan de puberteit voor je doen ;-) Mijn oma zei altijd: je babyvet verdwijnt als je in de puberteit zit.
Acné: daar zijn middeltjes voor en helaas, dat hoort er ook bij.

Tot slot: als je echt depressief bent, dan raad ik je een bezoek aan je huisarts aan.
Wat een depressie is vind je hier: http://nl.wikipedia.org/wiki/Depressie_(klinisch)
Succes!!!!

Wanneer je alleen nog maar neerslachtig bent en nergens meer plezier aan beleeft dan is er soms meer aan de hand dan gewone puberproblematiek en moet gedacht worden aan een depressie. Als iemand vreselijk onzeker is, kan pest- of negeergedrag op school zeer hard aankomen. Niet iedereen kan tegenvallers in het leven even goed aan.

Iedereen heeft wel eens een periode van neerslachtigheid, gedeprimeerdheid zonder dat hier nou meteen een aanwijsbare reden voor is. Maar wanneer deze periode langer dan twee weken duurt en niets de somberheid kan doorbreken en er geen echte oorzaak is voor somberheid, dan spreken we van een depressie.   

Praten is zeer belangrijk als je lijkt vast te lopen. Heb je niemand in je omgeving die je vertrouwd? Het is van groot belang dat je iemand hebt, met wie je kan praten over je gevoelens en problemen. Misschien is het goed om eens met je huisarts te praten.   

Veel jongeren hebben in eerste instantie weinig vertrouwen in het effect van hulp, maar geven aan na verloop van tijd toch hun depressieve gevoelens te overwinnen en weer meer plezier te krijgen in de dingen die ze doen. Met de juiste hulp kan de depressie goed overwonnen worden.

Heel lastig voor jou om je zo te voelen en goed dat je de vraag stelt. In je eentje worstelen met zoiets ingewikkelds is niet te doen. Je blijft dan in rondjes draaien. Kijk eens of je jouw gedachten en zorgen met iemand kunt delen die je kan helpen om anders tegen dingen aan te leren kijken en jouw kan helpen in het meer zingeving geven aan dingen waardoor de lol ook weer terug komt. Aan onzekerheid, gewicht, acne is wat te doen. Ook aan de manier waarop je jezelf nu isoleert van anderen. Jij bent ook de enige die kan bepalen dat je het wilt aanpakken en daarbij hulp vinden. Dat kan via een huisarts, coach, psycholoog. Succes met het nemen van een goede beslising. Kom in beweging en laat wat horen.

Hee Melanie, begrijp ik nu goed dat je jezelf als het ware wegstopt voor het leven? Ik ben niet mooi en dus niet waardevol? Waarom denk je zo negatief? Klopt het eigenlijk wel wat je van jezelf vindt? Wat is er positief aan jou?
Mijn ervaring is dat negatief denken en/of teveel denken ongelukkig maakt. Ik ben na een hele nare tijd met veel nadenken waar ik depressief en lichamelijk ziekvan werd begonnen met mediteren en de natuur in te gaan. Door te bewegen en door rust op te zoeken in de natuur en middels mediteren werd ik gelukkig. Ik voelde me rustiger worden en dan vooral door te bewegen. Je hoofd waait als het ware even leeg. Ik raad je dit aan ook te gaan doen. Mediteren is niets meer dan rust nemen eigenlijk en dit met je volle aandacht (boek lezen, mooie muziek luisteren, gaan liggen en naar je ademhaling luisteren etc)
Wat betreft je uiterlijk, als jij je niet mooi voelt mag je altijd iets doen waardoor jij je beter gaat voelen toch? Een nieuw kapsel of adviezen van internet lezen en deze toepassen? Mijn ervaring is dat als je je van binnen goed voelt je van buiten mooier wordt, je gaat stralen. Mens leef! uiterlijk is vergankelijk…

Stel jezelf een doel.
Doelen motiveren je om telkens maar door te gaan.

Een doel kan zijn om de beste in sport te worden of een belangrijke of goede & leuke baan te krijgen. Kijk zelf maar wat je interesseert.

Wat jij in mijn idee het beste kunt doen, is een paar zelfhulp boeken halen uit de bieb, en die grondig lezen. Er zijn zoveel mogelijkheden om je leven bij te sturen, zodanig te veranderen dat dat rotgevoel verdwijnt!! Maar welke precies bij jou past, dat merk je eigenlijk pas als je één of meer van die boeken leest, en gaat denken, hey, daar zit wat in…. of heh bah, daar heb ik niks aan.

Dat stuurt je dan in elk geval een nieuwe kant op vaak. Zolang jij open staat voor verandering, en echt iets anders wilt, zoek daar dan naar.
zoek naar wat je WEL wilt!!!! Meestal is ongelukkig zijn een gevolg van bezig zijn met dingen die je helemaal niet wil doen.

Is er een opleiding waar je wel blij van wordt? Moet je advocaat worden? of piloot? of chemicus? of .... Probeer iets te bedenken wat je WEL aan spreekt.

Je leven in eigen hand nemen lijkt een gemakkelijk advies, maar om dat te kunnen doen, moet je je toch echt laten leiden door wat je WEL wil, waar je blij van wordt, en ook door verstand.
Zomaar je studie opgeven heeft vaak helemaal geen zin, maar als jij iets kan vinden in je leven waar je wel blij van wordt, focus daar dan op, breidt het uit, of ga nieuwe dingen testen. Ga iets nieuws doen wat je nog nooit eerder gedaan hebt!

En, de zelfhulpboeken zijn ook een enorme hulp bij het opvijzelen van je eigen ego, je eigen ik, je eigenwaarde.
Als dat je lukt, ben je de rest van je leven een stuk sterker!!
Dus, pak een boek, en zoek! Zoek naar wie jij bent, wat je wil en hoe je verder wil.

Als dit het niet is, zoals het nu gaat, is het tijd voor verandering.

Welke veranding….. dat is helemaal aan jou!

Nog één tip, pak een schriftje, en probeer elke dag op te schrijven wat je WEL wil. Zelfs als er eerst een hoop ellende en boosheid en alles wat je NIET wil uit komt, geeft dat niet. Gewoon door gaan, je zal zien dat het je duidelijk wordt, en dat je dingen gaat opschrijven waar je wat aan hebt!

Heel veel sterkte en succes met het vinden van je nieuwe weg!!

Lief meisje, je bent knap van binnen, dat is idd niet hetzelfde als knap van buiten. Ieder meisje wil de mooiste
zijn… jouw tijd komt nog… dan ben jij ook heeeeel mooi.
Probeer je gezicht te behandelen met een peelingcrème van bv de HEMA, die is niet zo duur.
Je zult zien dat je acne snel verdwijnt en je gezicht ook weer mooi is. Misschien kun je op je verjaardag een schoonheidsbehandeling-bon vragen, en laat je lekker verwennen.. je zult je dan ook weer een stuk beter gaan voelen.
Geniet van je school en probeer na je vwo een leuke wereldreis te maken of een studie in het buitenland, je zult zien dat je helemaal opvrolijkt… succes:)

Punt 1 JE MOET HELEMAAL NIKS!

En dat is de fout die zo veel mensen maken, denken dat ze vanalles moeten:

Moet studeren
moet verder leren
moet werken
moet er goed uitzien
moet slank zijn, zeker van mezelf zijn en ook nog eens sociaal zijn en leuk moeten doen doen tegen anderen!!!?

Vraag jezelf eens af, voor WIE of WAT moet dat dan allemaal?

Misschien ga je wel niet doorstuderen, misschien ga je wel op wereldreis, misschien komt er wel iets of iemand op je pad die je doet inzien dat het leven is zoals het is, je bent met niks gekomen en zal ook met niks gaan.
Dus als je eens begint met het idee los te laten dat je vanalles moet, dan denk ik dat je al heel eind op weg bent.

Want je moet niks. En verder mag je doen wat je wil.