Als er geklapt wordt na een theatervoorstelling is het dan volgens de etiquette om ook te gaan staan of is dat naar mening van jezelf?

Dat is een mening van jezelf ; een applaus geef je na een goede voorstelling, een ‘staande ovatie’ voor een extreem goede voorstelling. Vaak is het publiek het wel redelijk met elkaar eens trouwens, en veroorzaakt het geen verwarring.

Ik ben met je eens dat het tegenwoordig vooral bij musicals en kleinere voorstellingen wel bijna standaard lijkt om na een gemiddelde of matige voorstelling ook een staande ovatie te geven, maar eerlijk is eerlijk, ik vind het dat niet altijd waard en doe dus ook niet mee met die gekte. (Hoewel bij amateurvoorstellingen de drempel voor een staande ovatie juist weer wat lager ligt).

Zo is het ook niet gebruikelijk, normaal of standaard om een toegift te geven (eigenlijk doe je dat alleen na een staande ovatie), maar ook dat lijkt steeds meer een ‘standaard’ onderdeel van het programma. Leuk voor degenen op het podium enerzijds, maar anderzijds verlaagt het wel de waarde van een ECHTE staande ovatie voor een ECHT goede voorstelling waar je ‘we want more’ ook ECHT gemeend is, en niet alleen een verplicht nummer.

Toegevoegd na 1 minuut:
Ik ben wel eens bij een voorstelling geweest waar maar matig geklapt werd, niemand ging staan en geen open doek. Dat is heel pijnlijk, maar wel heel erg terecht. Ook acteurs/zangers/cabaretiers moeten goed werk leveren voor hun geld, geen routinewerkjes. Elke avond opnieuw, en elke avond even enthousiast. Dat is je WERK.

Een staande ovatie geven, is een teken van waardering voor het stuk. Je bent hierin dus vrij om te bepalen of je gaat staan of niet. Zelfs klappen en niet een vereiste als je het stuk niet mooi (genoeg) vindt.

Het is aan jezelf wat je doet. Of je klapt, staat of niets doet dat is helemaal aan jezelf. Gaan staan is een teken van respect en waardering.