Hoe om te gaan met negativiteit van een vriendin?

Je schrijft in je reactie dat ze al 27 is en dat ze de 8 jaar dat jij haar kent al zo is. Je hebt ook al eens geprobeerd haar in een gesprek op haar negatieve gedrag te wijzen maar zij herkende zichzelf daar helemaal niet in. Denk jij dan dat je haar nog kunt veranderen? Ik niet. Mijn advies is:dumpen die handel. Zulke mensen zuigen jou namelijk helemaal leeg. Je zou haar nog een kans kunnen geven door te zeggen dat je jullie vriendschap wil beeindigen omdat zij zo negatief is. Zij zou dan de mogelijkheid hebben om te antwoorden dat ze zichzelf wil veranderen. Maar uit ervaring weet ik dat dat vervolgens helemaal niet gebeurt. Dus nogmaals, dumpen die handel want zij verpest jou leven en dat moet je niet toelaten hoe zielig je haar ook vindt. Je zou haar trouwens kunnen zeggen dat zij vanwege haar gedrag niemand heeft, misschien gaat haar dan eindelijk een licht op.

Confronteer haar hiermee, laat haar weten dat je het heel naar vind, probeer haar ook te laten inzien dat ze niet negatief hoeft te zijn. ( er zijn zoveel mensen die het slecht hebben, je bent WEL mooi, etc. )

is dit iets te direct? Je kunt het natuurlijk ook subtieler brengen. " Wat verschrikkelijk toch voor die mensen in Amerika! Je weet wel, met die orkanen. Verschrikkelijk zeg, ze raken alles kwijt! Huis, familie. En wij Nederlanders hier maar klagen over al het kleins! "

misschien dat dat wat kan helpen :)!

Dit is oh zo herkenbaar.
Vaak is het pure angst en onzekerheid.
Dat maakt het niet minder onaangenaam.
Onzekere mensen hebben namelijk bovengemiddeld vaak last van negatieve gedachten. Er is dan ook sprake van een vicieuze cirkel. Onzekerheid veroorzaakt meer negatieve gedachten. Door die negatieve gedachten verergert de onzekerheid. Dus wat kun je doen om deze cirkel te doorbreken?

Dat zou de de vraag moeten zijn die zij zichzelf zou moeten stellen.
Dan moet ze wel eerst door krijgen dat dat op haar van toepassing is.

Dus de eerste vraag is:
Wil jij met haar om blijven gaan?
Wil jij er energie in steken?
Dan zul je eerst een serieus en diepgaand gesprek moeten hebben.
En haar wijzen op haar negativiteit, vragen waar het volgens haar vandaan komt. Of ze het niet door heeft.
Hoe het klinkt. Etc.
Alles wat je hier schrijft.
Vertel de vriendin dat het je stoort dat gesprekken met hem of haar steeds een negatief karakter hebben. Geef aan dat je begrip hebt voor zijn of haar situatie, maar dat je niet elke keer stil wilt staan bij alle negativiteit..

Het tweede punt is:
Hoe voorkom je dat je zelf wordt meegesleurd in die negativiteit?
* Verander van gesprekonderwerp.
* Probeer te relativeren.
* Maak een grapje.
* Ga niet te veel met haar om, zorg voor ruimte voor jezelf.

Ik heb niet alle antwoorden gelezen, was te lui ;-)
Maar ik denk niet dat ze zich van enig kwaad bewust is eerlijk gezegd! Misschien zou je haar er op kunnen wijzen.. Wie weet heeft ze het dan pas door en veranderd ze haar gedrag spontaan..
Het kan ook goed zijn dat ze dit juist doet door wat er in haar verleden is gebeurd.. Ze trekt in ieder geval veel negatieve aandacht naar zich toe.. In dat geval ben ik van mening dat jij haar niet kunt helpen. Dan heeft ze echt hulp nodig van een psycholoog of iets dergelijks.
Vaak hebben mensen pas door dat ze hulp nodig hebben als de mensen die het dichtst bij haar staan haar juist laten vallen.. Klinkt hard, maar zolang jij haar aandacht blijft geven ‘uit medelijden’ gaat ze in ieder geval niet veranderen..
En zoals je zelf al merkt, jij houdt dat ook niet vol. Je gaat je steeds meer aan haar irriteren, maar voelt je schuldig als je afspraken afzegt.. Op een gegeven moment irriteer je je zo erg dat de bom los barst, en dat zou zonde zijn van 8 jaar vriendschap, want ik neem aan dat jullie in die 8 jaar ook veel leuke dingen hebben gedeeld..
Ik zou dus proberen met haar te praten, en haar duidelijk maken dat je het niet veel langer gaat trekken om bevriend met haar te zijn, zolang ze niks zal doen om haar gedrag te veranderen..

Maar inderdaad, respect voor je geduld al die tijd!
Succes!

Waarschijnlijk is ze zich helemaal niet bewust van haar gedrag, ze is er zelf aan gewend. Het meest eerlijke en het moeilijkste is: eerlijk tegen haar zeggen, op een lieve manier dat je haar leuk vindt, maar dat je haar negatieve opmerkingen heel erg moeilijk vindt om mee om te gaan.
Er is een kans dat ze in de verdediging gaat, dat is een normale reactie van de geest, maar het lijkt mij sterk dat ze er niet over na gaat denken.

Denk je eens in: zij heeft een bepaald gedrag ontwikkelt, iedereen loopt bij haar weg, maar niemand neemt de moeite om eerlijk te zeggen waarom men wegloopt. Als ze dit weet, kan ze er over nadenken, en er iets aan doen. In feite heb je weinig te verliezen, ze kan kwaad op je worden, maar dat zal ook overgaan.

En stel je grenzen: zeg (nadat je met haar gepraat hebt), 15 minuten mag je klagen, daarna gaan we het over leuke dingen hebben.

Succes!

Je kunt 2 dingen doen, haar duidelijk vertellen dat je vindt dat ze moet veranderen voor haarzelf, maar ook voor jullie vriendschap. Of zeggen dat je die negativiteit niet meer trekt en stoppen.
Dit kost te veel energie, kijk bij reactie, daar staat mijn ervaring met zo iemand.

Hoi. dat lijkt mij inderdaad ook niet echt leuk!.
ik zou zelf aan haar vragen, eerst moet verzamelen ;), waarom ze zo doet… maar waarschijnlijk krijg je dan zo’n antwoord van: ik doe helemaal niet zo!. (heb ik namelijk een keer gehad!) ik heb ook een meisje die ik ken en die vind mij ook aardiger dan ik haar, erg vervelend.. misschien moet je een keer gewoon haar GOED leren kennen!
misschien is ze erg leuk?!
en klagen over hoe zielig ze is?.. Ooh, erg vervelend.
vraag anders: ‘waarom ben je dan zo zielig?’
(misschien heb je niet zo veel aan dit antwoord, maar ik heb het geprobeerd :-).

Lastig dat soort vriendinnen. Het beste probeer je haar uit te leggen dat je haar negativiteit heel storend vind en dat ze met haar gedrag mensen wegjaagt. Het blijft echter de vraag of ze dan naar zal je luisteren en tot zelfinzicht komt.
Wanneer de boodschap aankomt zal ze moeten veranderen, wat toch wel een van de moeilijkste dingen is.
Probeer haar dus duidelijk te maken hoe ze op je overkomt, geef haar de tijd om te veranderen (een jaar?) en als je ziet dat ze niet kan of wil veranderen? Wegwezen

Dit klinkt als borderline?, zij zou in therapie kunnen gaan?
zodat dat zij en anderen met haar kunnen omgaan.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Borderline

volgens mij moet zij keuzes maken of ze in dit kringetje wil blijven leven, ik heb zelf namelijk ook iemand in mijn familie die dit ook dit gedrag vertoont en zij is in de 50, ze wil niet geholpen worden(ze is totaal niet zelf bewust), en ze maakt makkelijk contact met mensen, maar heeft heel snel het ook weer verbroken. ze denkt dat ze voorkomen normaal is, en het ligt nooit bij haar zelf altijd bij de ander.
Maar misschien is er wel hoop voor haar?
vraag of ze er wat voor voelt om met iemand te gaan praten?