Hoe fake je ADHD?

Het is niet te faken, want et is veel meer dan alleen een x druk doen,en het is echt geen pretje om adhd te hebben, want je kunt er zo knettergek van worden dat je agressief wordt en je eigen wat aan wilt doen,omdat je constant tegen de muren aan loopt.
En wat voor nut heeft het om te faken? Ik vind het nogal discriminerend overkomen voor mij en alle andere adhd’ers

Denk erom dat je een lange weg moet gaan om de verklaring van ADHD te krijgen, ook zal je je gedrag het hele schooljaar volmoeten houden en als je dat lukt kan je er dan nog mee stoppen. Dus als je goed faker bent kan je na een lange tijd nog wel het verschil tussen geen ADHD en ADHD. Ik neem aan dat je persoonlijkheid wel een knauw opgaat lopen omdat je op een gegeven moment zelf de weg kwijt bent en dan heb je echt een probleem. Waarom jaloers zijn op zo iets als ADHD terwijl je zelf gezond bent. Ik vind de gedachte wel ziekelijk.

Geen idee hoe je dat zou moeten faken. Ik heb in mijn directe omgeving twee mensen met adhd en de symptomen zijn best verschillend.
Maar los daarvan vind ik het faken van een ziekte/stoornis om er voordeel uit te halen een nogal verwerpelijke gedachte. Ik hoop dat je er niet serieus over nadenkt om één en ander te proberen.

1) dat kun je niet faken, of je moet je er continuu op focussen en goed inlezen.

Daarbij moet je ook even over de gevolgen nadenken. Nu kan het handig zijn, maar stel je voor: je krijgt medicatie voorgeschreven… dan slik je medicijnen tegen een "probleem" welke niet bestaat. Denk ook aan de problemen en kosten die je extra krijgt bij bijvoorbeeld het halen van een rijbewijs, omdat je allerlei extra keurings krijgt.

Mijn advies: niet zo idioot doen, en gewoon niet doen. Wees blij dat je het niet hebt.

Fake geen ziekten om verder te komen.

Het is beter om je voordelen op school eerlijk te krijgen dan ziekten te gaan faken en het risico te gaan lopen dat je mentor of een andere leraar erachter komt en dan ben je veel verder van huis

Neem dit aan van een echte ADHD’er. Het is niet te faken. Iedere ADHD’er is anders en heeft andere klachten. En dat is niet alleen maar heel erg druk zijn naar buiten toe. Sommige ADHD’ers zijn naar buiten toe helemaal niet zo druk en komen meer chaotisch over.

En nee, gebruik geen aandoening om er beter van de worden, wees blij dat je het niet echt hebt. (al is er prima mee te leven)

Ik wordt een beetje moe van het vooroordeel dat iedereen denkt dat als je AHHD hebt je meteen een stuiterbal zou moeten zijn. ADHD is zoveel meer dan het kleine percentage hyperactiviteit. Ik heb het zelf en ben 19 jaar geleden gediagnostiseerd (toen het dus nog absoluut geen hype was).

Naar mijn mening is het niet tot bijna niet te faken en als je het al zou willen fake kan je beter op de andere symptomen werken dan alleen het drukke gedeelte.
Even een kleine opsomming:

- Druk zijn
- Slecht concentratie vermogen
- Impulsief
- Van de hak op de tak springen
- Vergeet achtig
- Geen gevoel voor tijd
- Snel geirriteerd
- weinig geduld

Is leuk je op al die dingen + alles wat er nog bij komt wat ik niet heb opgeschreven, maar die rol zal je denk ik niet lang vol houden of je zal er een dag taak aan hebben om het alleen al niet te vergeten.

Nog een leuke toevoeging is dat de medicijnen die voorgeschreven worden maar een kleine oplossing zijn van het probleem ze helpen wel wat maar lossen het in zijn totaliteit absoluut niet op! Een goede opvoeding met veel regelmaat en duidelijkheid is het beste en dat ook proberen door te zetten. Verder is geduld van andere met wie jij dagelijks omgaat ook geen bijzaak.

Verdiep je in de kenmerken van ADHD..
Zoek er een paar uit die je makkelijk kunt faken en doe dit…

Het mag zo zijn, dat je er voordelen mee kan halen, maar de nadelen zullen zoveel groter zijn. Het lijkt me geen spelletje en doet afbreuk aan de mensen die het echt hebben. Die zouden graag willen weten hoe het is om niet te hebben en daar wellicht veel voor over hebben. Als mensen ook nog gaan faken, moeten ze zoveel harder vechten voor een diagnose om het kaf van het koren te scheiden. Totaal oneerlijk dus.

Vind het nogal stellend dat de meeste reacties hier gericht zijn op dat je het niet moet doen, dat het lastig is, dat je medicijen gaat krijgen voor iets wat je niet hebt en dat het dan niet werkt. En vooral dat je dan altijd zo moet doen.

Ik ga ervanuit dat je dit vraagt uit nieuwschierigheid. Zeker omdat de voordelen in Amerika, lang niet de voordelen zouden zijn die je hier daardoor krijgt. Een stempeltje geeft soms voordelen, maar heeft zeker ook de nodige nadelen.

Een diagnose stelling is ook bijna een moment opname, hoewel er iets langer de tijd voor wordt genomen. Hier in Nederland werkt het ook anders dan in Amerika.

Je kunt het zeker faken. Als je maar genoeg kennis erover opzoekt en je de vragenlijsten niet te overdreven invult, want ook dat valt op. Zou je best de diagnose kunnen krijgen terwijl je het niet hebt.

Verder krijg je ook praktijk testen, ook dat kan je beïnvloeden. Het enige lastige is dat ze inderdaad kijken naar hoe je was voor je 6e/7e levensjaar en dat daar vaak bij gevraagd wordt om daar mensen voor te laten komen die je toen al konden. (ouders, oudere broers/zussen).

Echter ook dat is niet voor iedereen haalbaar en ook daar moeten ze dan uitgaan van je eigen verhaal. En ook zo kan je de diagnose krijgen.

Het is ook afhankelijk van de psych die je hebt, er zijn zat mensen die de diagnose krijgen en die het eigenlijk niet hebben (te makkelijke psych) er zijn er ook die het wel hebben en gemisdiagnotiseerd worden (te lastige psych) en bij beiden gebrek aan kennis. Het kan dus soms zelfs wel een diagnose, maar een andere diagnose worden.

AD(H)D is een concentratiestoornis. Wat resulteert in te weinig of juist te veel al dan niet samengaand met hyperactiviteit en dat hoeft niet (H).

Het is een fabeltje dat ADHD-ers altijd energie hebben
Ook dat AD(H)D-ers altijd problemen hebben op school
En dat medicatie de enige oplossing is om er mee te kunnen leven. (praktijk wijst dat uit) Gelukkig is niet elke psych zo makkelijk met het geven van medicatie.

Een diagnose krijg je in principe pas als het je persoonlijke leven dusdanig beinvloed dat jij en/of je omgeving er echt last van hebben. Dat moet je kunnen onderbouwen.

Druk doen, druk zijn in je hoofd, het overzicht kwijt zijn, chaotisch zijn, of juist extreem punctueel omdat je dat hebt aangeleerd, en dit kost dan veel energie, omdat het anders mis gaat. De ene ADHD-er is de andere niet.