Hoe kan ik mijn buurvrouw helpen die bezig is overspannen te worden?

neem haar eens een paar keer mee , samen winkelen, mensen die overspannen beginnen te worden hebben baat bij afleiding…
spreek samen af, meer onder de mensen te komen, en vooral niet steeds over overspannen praten, je moet haar juist van dat onderwerp afhalen…

Ga eens samen eten, of iets anders doen. Dan kan ze even tot rust komen en praten met je. Blijk geven dat je er bent voor haar, is het beste (en vaak ook het enige) wat je kan doen.

Ik denk persoonlijk dat je niet veel meer kunt doen.. misschien nog eens een verwendagje in een beautycenter.. Even ontspannen.. Maar verder zou ik het niet weten. Dit soort dingen zou je naar mijn mening bij de oorzaak moeten aanpakken.

Nodig haar uit om een lange strandwandeling te maken. Dat brengt de beste gesprekken met geweldige inzichten.

Als ze erop ingaat en jullie aan het wandelen zijn, stel haar dan een paar goede vragen die haar op de juiste antwoorden laat komen zodat ze weer overzicht krijgt.

Maak pauzes door de wandeling soms af te breken, voor een koppie koffie of iets anders, vooral als dingen weer door elkaar gaan lopen in haar hoofd.

Hoge kans op succes…

Naast afleiding voor haar, lijkt professionele hulp zoeken erg verstandig. Het is belangrijk dat ze niet alleen bij mensen die dicht bij haar staan over haar problemen praat, maar juist iemand die er met een afstandje naar kan kijken.

praten,praten.laat haar krijsen,gillen en schreeuwen.wat ik begrijp uit een reactie heeft ze heel veel gegeven en is ze zelf totaal ondergesneeuwd.ze voelt zich totaal verwaarloost,weg geblazen.geef haar NU de aandacht die ze nodig heeft.laat haar voelen dat ze heel belangrijk is geweest en nog is.

Laat haar zoveel mogelijk stoom afblazen bij jou, dus ga luisteren zonder dat ze dan als antwoord krijgt dat ze iets moet gaan doen….

Verder leuke dingen met haar ondernemen zonder dat het haar moeite moet kosten. Dus schik je naar tempo en laat haar daardoor langzaam sterker worden.

Als het de persoon er naar is…. geef eens een vriendelijke knuffel.
Of geef haar een vlinderkaarsje van Cosmostrading, met de mededeling dat ze er af en toe een uurtje bij moet gaan ontspannen met een tijdschrift wat ze leuk vindt. (misschien wil je haar die er ook wel bij geven)

Het gaat om een lief gebaar, dat iemand ziet wat er met haar gebeurt, en die af en toe iets liefs doet, en vraagt hoe het gaat.

http://www.cosmostrading.nl/index.php?cPath=79_434

Cosmostrading,—> tiffany—> tiffany vlinders—> theelichthouders. 
Niet duur, en prachtig om naar te kijken als er een theelichtje in staat.

Leuk dat je de buurman hebt geholpen, maar blijkbaar heb je het gevoel dat je de buurvrouw wat verwaarloosd hebt ondertussen. Ik begrijp nu wel niet goed wat het één met het andere te maken heeft…. Heeft de buurvrouw méér moeten doen omdat jullie de buurman meer aandacht gaven? Of is het nog door iets anders dat ze overspannen werd? Hoe komt het ook dat zij minder aandacht kreeg dan de buurman? En van wàt precies "vlucht" je buurvrouw? Je zegt dat je gesprekken hebt met haar… uit wat merk je in die gesprekken dat ze overspannen is…? En wat is de reden dat jij de hele boel daar tracht te redden?  je hoeft me niet te antwoorden, maar er zijn gewoon een paar dingen die me frapperen in je vraag.
Het is heel mooi dat je zoveel wil doen voor mensen. Maar, en dat klinkt misschien niet zo lief maar het is wel zo…fundamenteel is iedereen voor zichzelf verantwoordelijk. Ik zou in je plaats dan ook zeker dingen blijven doen voor je buren, maar ondertussen ook mijn eigen grenzen bewaken.
Je hebt sowieso al heel veel gedaan en het is super dat je ook nog gesprekken hebt met de buurvrouw. Voor de rest heb je denk ik al veel tips op GV gekregen die je wel kan gebruiken.
Maar hoe dan ook, je inbreng om haar eruit te krijgen is beperkt, je kan niet in haar huid kruipen om haar verdriet te verwerken, woede op te lossen, verlies goed te maken enzovoort. Iedereen heeft in zijn leven erge dingen meegemaakt .
Hiermee omgaan is een eigen persoonlijke proces waar anderen je wel in kunnen steunen maar dat men toch helemaal alleen moet doorlopen als mens…