Mijn buurman raakt me steeds aan, wat kan ik hier aan doen?

Niemand mag jou zomaar aanraken. Bij alleen de schouderklopjes zou ik nog zeggen dat hij er waarschijnlijk niets mee bedoelt, maar een tik op de bil geven bij je buurjongen is niet normaal.

A. Maak je buurman heel erg duidelijk dat jij hier niet van gediend bent. Dat zou maar één keer hoeven. Als hij het dan tóch nog een keer doet, kun je zelfs aangifte doen bij de politie.
B. Vertel het alsjeblieft wél aan je ouders. Ik weet niet waarom je bang bent dit aan hen te vertellen, maar jij kunt hier niets aan doen: je buurman zit fout, jij niet.
C. Als je het nog altijd niet aan je ouders durft te vertellen, roep dan de hulp in van een goede vriend of familielid. Praat er in elk geval over, dan zal het je al minder dwars zitten.
D. Als je echt last hebt van hoe je buurman je behandelt, kun je - ook onafhankelijk van of en hoe je hierover met je ouders kunt praten - je verhaal doen bij een vertrouwensarts of vertrouwenspersoon. Je kunt in elk geval altijd bij je eigen huisarts terecht. Als je lid bent van een kerk of andere religieuze gemeenschap, hebben die ook altijd mensen met wie je kunt praten. Je school heeft ook een schoolarts of vertrouwenspersoon, en je kunt ook een hulplijn voor kinderen of jongeren bellen, of een speciale chatsite voor jongeren bezoeken.

Kortom: zoek mensen die jou kunnen helpen om hier op een goede manier mee om te gaan, en om ervoor te zorgen dat je buurman dit niet meer doet. Jij vindt dit duidelijk niet prettig, dus ongeacht de bedoelingen van je buur, moet hij hier gewoon mee stoppen.

Je kunt de kindertelefoon bellen die stelle je altijd gerust en ze verzinnen soms een oplossing.
Het nummer is 0800 0432

Wat eerst een schouderklopje was, is inmiddels dus al een tik op je billen. Ik zou er niet raar van opkijken als het binnenkort een kneepje in je kont of zelfs in je kruis wordt, want het zou zomaar kunnen dat jouw buurman homoseksueel is en op heeeeele jonge jongens valt.

Dus: zo snel mogelijk je ouders inlichten!!!
Al is het nóg zo genant om te vertellen; zij MOETEN dit weten! Het is al moeilijk genoeg om jezelf in bescherming te nemen tegen zo’n man. En hoe langer jij je mond houdt, hoe verder die buurman zal gaan - want hij weet nú al dat jij niets durft te zeggen (hij kan immers nog steeds zijn gang gaan, zonder enig commentaar van jou of je ouders). Laat iemand jou helpen! Je ouders, mentor op school, huisarts, oom, tante… WIE dan ook. Maar blijf dit niet langer verzwijgen en grijp in godsnaam NU in!!!

Heel veel sterkte!

Ik begrijp uit je vraag dat je dit niet wilt. Het is jouw lichaam en niemand hoeft aan je lichaam te zitten als jij dat niet wilt! Je hebt alle recht om dit aan te geven.
Ik vind een tik op de bil in deze situatie wel raar hoor. Terecht als je dat niet wilt.

Ik zou hem even heel duidelijk ontwijken. Bijvoorbeeld wachten met door de steeg gaan tot hij voorbij is, en dan duidelijk afstand van hem houden, zodat hij geen kans krijgt aan je te zitten.
Wees niet bang dat het opvalt, het moet juist opvallen!!
Als hij er wat van zegt, dan zou je kunnen zeggen: ik wil niet dat je me aanraakt.
En je hebt alle recht om dat te zeggen.

Dus dat is mijn advies: hem even overduidelijk ontwijken, proberen op een afstand te blijven, zodat hij geen kans krijgt. En dan hopen dat het kwartje valt.

Vertel het zeker aan je ouders. Het zal je opluchten! Anders draag je een ‘geheim’ wat je helemaal niet wilt. Je hoeft er ook niet te zwaar over te doen. Buur bedoeld het wellicht niet verkeerd. Maar hij gaat over de grens. Jij moet het buur duidelijk maken en zeggen dat je zijn aanrakingen niet wenst. Maar vertel het zeker tegen je ouders.

8 jaar leeftijdsverschil vind ik eerlijk gezegd wel anders, dan een hele generatiekloof ertussen. Een knul van 24 kan best zien dat zijn buurjongen echt een man begint te worden. Wanneer die 24-jarige buurman zich toevallig aangetrokken voelt tot het mannelijk geslacht, kan hij zijn grenzen gaan opzoeken met zijn 16-jarige buurjongen.

Ik wil het niet goedpraten. Zeker niet, want met 16 jaar sta je over het algemeen nog niet stevig genoeg in je schoenen om je grenzen aan te geven. Bovendien zou dit niet nodig moeten zijn… Je bent minderjarig en alleen al hierdoor moet hij met zijn p*ten van je afblijven.

Je kunt het op verschillende manieren oplossen:
1 Vertel één keer duidelijk (in een volle zin als "ik wil niet dat je me aanraakt") aan je buurman dat je het niet wil dat hij je aanraakt. Vervolgens kun je bij iedere naderende poging hard "Nee! (dat wil ik niet)" roepen. Er zit een steekje bij hem los, nee laat ik het anders zeggen… Er zit meer dan één steekje bij hem los als hij dan nog doorgaat…
2 Je hoeft je nergens voor te schamen. Jij bent niet degene die over de schreef gaat. Dat is je buurman! Vertel het je ouders. (Of één van je ouders of misschien een andere volwasse die jij kan vertrouwen.) Zij kunnen voor je opkomen en aan je zijde staan!
Je kunt ze eventueel een briefje schrijven waarin je je probleem uitlegt, wanneer je het moeilijk vindt om het hen direct te zeggen. Ze komen vanzelf wel (met de brief nog in hun handen) naar je toe om er verder over te praten. Het ijs in dan echter al gebroken en je zult opgelucht zijn dat je er met hen over kan praten.

Knappe kerel van 16 jaar als je die eerste al aandurft hoor. Ik zou zelf denk ik eerst met mijn ouders praten. Of één van mijn ouders dan waarschijnlijk… Bij wie ik me het meest op mijn gemak voel om serieuze problematiek te bespreken.

In ieder geval niet mee door blijven lopen hoe het nu gaat. Je bent het waard om voor op te komen en dat ga je doen!
Heel veel succes! Ik ben benieuwd hoe het zal gaan…

Sjonge, ik zit nu wel te twijfelen of ik mijn eerste alinea moet laten staan, want het is wel al LANG bezig hoor. Ik vind het erg naar voor je, want je loopt al heel wat maanden met dit probleem rond. Wat je ook beslist te gaan doen: Kom voor jezelf op! Alleen JIJ kan ervoor zorgen dat het ellendige gedrag van je buurman ophoudt!

Allereerst even heel duidelijk dit is voor jou zeer onplezierig en dus ongewenst gedrag van jouw buurman.
Dit is ook zeker niet jou schuld en daaraan zul je dan ook niet over moeten gaan twijfelen.
Niet iedere jongen of meisje is bij machte om dit te laten stoppen of assertief genoeg. meld dit zo snel mogelijk aan jou ouders helpt dit niet of kunnen / durven zij hier niets aan (te) doen is er bij jou op school waarschijnlijk wel een vertrouwens persoon die kan helpen hier een eind aan te maken. Ik wens jou veel sterke en de personen om jou heen veel wijsheid

Haha
Als ik jou was, zou ik die buurman gewoon erop aanspreken. (blijf met je poten van me af) zo simpel is het, echt! Gewoon doen..
Succes !

ik zou tegen hem zeggen dat hij je met rust moet laten
en dan tegen hem zeggen als je zo door gaat zal ik het aan mijn ouders vertellen
en gaat hij dan nog door
dan moet je het dus echt wel tegen je ouders zeggen
maar een vraagje is hij getrouwd?

buurman: ik wil NIET dat je aan me zit!
je bedoelt het misschien vriendschappelijk, maar voor mij maakt dat geen enkel verschil.

ik heb het je NU gezegd, en de volgende keer als je weer loopt te loeren, een schouderklopje geeft OF aan mijn kont komt ga ik het melden.

fijne dag verder!!

kom nou, wat denkt die buurman nu helemaal zeg….
dat ie lekker kan doen wat ie wil omdat jij toevallig niet weet wat je met de situatie aan moet?

lieve vraagsteller: de buurman is de persoon met een probleem, geef hem NIET de kans om het bij jou neer te leggen.

hij heeft van je af te blijven, en hij heeft dit te accepteren.
mocht je in de buurt van apeldoorn wonen doe me dan even een PB want ik heb er geen moeite mee om duidelijk en direct te zijn (en nee, sla hem niet zijn hersenen in, want duidelijkheid helpt in de meeste gevallen perfect!)

dus: laat niet met je sollen NEE is NEE maar geef dit eerst duidelijk aan en blijf op je strepen staan.

wat ook kan helpen als ie naar je kijkt: uitbundig zwaaien: en roepen HALLLOOOOO BUURMAAAAN!!! zoek je iemand, want je kijkt zo?!

als hij een keer staat te praten met je ouders even een opmerking maken: vind je het raar of moeilijk als ik lig te zonnen? het valt me namelijk op dat je dan bijzonder vaak staat te sluren. en kijk wat zijn reactie is. (laat ie zich daar maar uitlullen) gaat ie ontkennen zeg je bv: ach, je kan zeggen wat je zeggen wil maar ik ben niet gek en kippig. ik ben juist blij dat je ontkent, want dat wil zeggen dat je doorhebt dat het niet helemaal gezond is.

confrontatie dus, vaak zijn ze zo stoer en zo zeker niet meer van zichzelf.

opkomen voor jezelf hoor! sommigen zijn zo ongezond in hun hoofd dat ze pas een grens zien als deze aangegeven wordt en het tot zover ze kunnen gaan het helemaal prima en prettig vinden #voor zichzelf#

good luck!!!