Hoe moet je blijven geloven in de liefde van God

Wij hebben als mens geen enkel recht hier op aarde gezond oud te worden.
Hier zijn geen enkele afspraken over.
Een mens heeft het er maar mee te doen zoals het is.
Voor God is ieder leven een volwaardig leven.
Ongeacht hoe lang dit leven duurt.
De waarde van een leven wordt niet uitgedrukt in tijd.
Dat heeft de mens bedacht.
De mens is een onderdeel van de natuur.
En deze natuur bepaalt hoe lang we als mens leven.
Net zoals de natuur bepaalt hoe lang een dier mag leven.
Het is de mens die opstandig naar God kijkt.
En van die God verwacht dat we allemaal gezond oud mogen worden.
Maar wat is dan oud?
Is 75 jaar dan oud?
Is 85 jaar dan oud?
Is dat meer waardevol dan 2 jaar?
Wel voor de mens.
Niet voor God.
De mens wil altijd maar meer en beter.
En als je in die God gelooft, dan weet je dat sterven geen afscheid is, maar een overgang naar een beter leven.
Een leven zonder pijn en verdriet.
En de aardbeving in Nieuw Zeeland, het is de mens die de natuur heeft uitgedaagd door op een breuklijn te gaan wonen, net als mensen die in de uiterwaarde van een rivier gaan wonen, of beneden de zeespiegel.
Aan de voet van een vulkaan, het is dus de mens die God uitdaagt en de natuur uitdaagt.
De liefde van God is hierbij onveranderd.

Een heleboel mensen zijn van hun geloof afgestapt, puur gewoon omdat het niet meer paste in hun leven en hun levensopvattingen.
En als God alles regelt, kunnen veel gebeurtenissen juist veel kwaadheid geven op God.

Zelf heb ik God al heel lang links laten liggen. Niet vanwege slechte gebeurtenissen, maar omdat ik er niet meer in geloofde.
Iedereen zoekt in zijn leven een houvast. De een doet dat in God en een ander in de wetenschap. Misschien wordt het voor jou ook tijd om de juiste houvast te vinden in het leven. Kennelijk is God dat niet meer.

Voor mij is het uiteindelijk de spiritualiteit geworden en de ‘new-age’ gedachten. Hierin is de dood geen einde, maar een nieuw begin. En de dood heeft ook betekenis voor de mens EN de natuur.
Waar ik dus in geloof is dat het verlies van de mensen in Nieuw Zeeland misschien niet leuk is voor de mens, maar wel nuttig voor de natuur en de aarde.

En God is (in het katholieke geloof) de creator van de natuur, mens en dier. Heeft de mens hierin een voorkeursbehandeling boven die van de natuur? Moet God altijd kiezen voor de mens, of voor 1 van zijn creaties?

Gezien de categorie waarin je je vraag stelt, het volgende.
God is liefde, zeg je. Wanneer dit ergens fout gaat wordt het op het bordje van God gelegd(?)
De mens vergeet hierbij dat God een deeltje van zichzelf in die mens heeft meegegeven. Die mens en God zijn één.

Verder heeft iedere mens, ziel, zijn aardse opdracht, datgene wat hij hier wil leren, ondervinden, eigen maken. Hierin kan besloten liggen het ervaren van ziekzijn en eraan te overlijden. Dit weet niemand van elkaar.
Niets gebeurd om niets.

Voor de ander lijkt dit wellicht liefdeloos, maar blijkt altijd een hoger doel te dienen. De uiteindelijke verlichting van de ziel, die we zijn.

Ik was eigenlijk niet van plan te reageren, omdat ik het antwoord op de vraag ook niet echt weet. Maar ik voel me aangesproken als het gaat over "de gelovigen" die zelf niet meer na zouden denken en alles maar uit handen geven. Je praat dan wel over een heel klein deel van "de gelovigen".
In "mijn kerk" mag je gewoon je twijfels hebben. Je wordt ook geacht zelf na te blijven denken. God heeft de aarde met alles daarop gemaakt, en heeft ons mensen hersenen gegeven om goede dingen te doen. Dat is onze eigen verantwoordelijkheid. Je kunt dus niet God de schuld geven van alle ellende die mensen veroorzaken. Dat zou ook ingaan tegen zijn eigen schepping, de zelfstandige mens. (als een ouder die zijn/haar kind iets laat doen, maar vervolgens alles uit de handen neemt, omdat hij het als volwassene toch beter kan)

Antwoord op je vraag heb ik niet. Je hebt het over dingen die niet door mensen zijn veroorzaakt, maar die "gewoon gebeuren" Ik heb zelf op mijn vijfde mijn moeder verloren (en daarna nog een hele serie mensen), ook aan kanker, en natuurlijk vraag ik me ook wel eens af waarom dat nou zo nodig moest. Ik denk wel dat je mag twijfelen en boos zijn, zonder dat dat afdoet aan je geloof. Dat je je daar in ieder geval niet schuldig over hoeft te voelen. Geloven is niet hetzelfde als zeker weten. Ik kan zelf niet zoveel met mensen die zeggen dat alles wel goed komt als je God/Jezus maar in je hartje hebt, want zo liggen de zaken nou eenmaal niet. Ik ervaar wel troost, en zie de liefde van God in mijn kinderen, andere mensen, en de natuur.

Ik snap je twijfel, en het valt ook niet mee als je kind aan kanker overlijdt, je wilt het graag beschermen en alles gaat op dat moment in je kapot.

Het is Gods liefde dat dat kindje nu opgevangen wordt, en thuisgehaald is door een liefhebbende engel, die klaar stond toen het kind overleed, om het te begeleiden naar het grote licht.
Hand in hand betraden ze samen de hemel, waar het licht en liefde is, en het kind beseft dat hij zijn taken hier op aarde gedaan heeft, en door zijn hoge ontwikkeling, hoefde dat niet zo lang.

Wat een troost om dit te weten, en om te kunnen loslaten.
Wat een troost om te weten dat het afscheid maar voor tijdelijk is, en dat straks als het voor de vader en moeder zo ver is, een liefdevolle hereniging hun ten deel zal vallen.
Dan zullen ze hun kind weer in de armen sluiten, en wat een fijn moment zal dat zijn.

Probeer dat vast te houden, en laten de negatieve krachten niet de overhand nemen in jouw leven.

Het Moet niet, geloven in God is géén verplichting. Ikzelf geloof vanaf mijn geboorte niet in God, en om het even plat te zeggen, ik ben nog nooit door een bliksemstraal uit de lucht geraakt. Je moet gewoon voor jezelf bepalen of je het loslaat of niet. Het is géén verplichting, nogmaals, om in God te geloven.

Toegevoegd na 2 minuten:
en ikzelf denk altijd maar, als hij zo’n goeie god is, waarom laat hij dat soort dingen gebeuren? Als hij er niks aan kan doen, maar het wel wil, is hij géén ’‘almachtige’‘ god. Als hij er wel wat aan kan doen, maar het niet wil, dan is hij ook géén goede god. Denk er maar eens over na.

Je moet niks. Je mag best twijfelen, en je mag ook beslissen dat de gedachte dat er geen gerechtigheid is, voor jou net zo troostend is en minder beangstigend dan de gedachte dat er iemand is die over leven en dood oordeelt. Als je daar geen liefde in herkent, lijkt mij dat een hele logische stap. Maar in kwesties van geloof geldt logica niet altijd.

Je hebt zelf hersentjes gekregen om na te denken en je eigen conclusies te trekken.

Eerst moeten wij een goed beeld hebben van God… God is absoluut verschillend van zijn Schepping. Hij is de Heer van zowel de hemelse als de aardse sferen. Hij wil en schept wat dan ook en hoe Hij dit wil. Hij kan onmogelijk gelijksoortig zijn aan het geschapene. Wij als menselijke wezens handelen bijvoorbeeld uit noodzaak of verlangen. We ondernemen zekere dingen doordat we er toe verplicht zijn of er behoefte aan hebben. Doordat wij een verkeerde denkwijze hebben van God, kunnen wij ertoe komen, op een dwaze manier, God met onszelf te vergelijken en te veronderstellen dat God handelt zoals wij dat zouden doen.

Wij hebben God niets gegeven maar Hij heeft ons alles gegeven zonder dat wij dit verdienen. Welke eis of recht hebben wij dan over iets? Hoe zouden we dan onrechtvaardigheid aan God kunnen toe schrijven?
Onrechtvaardigheid betekend: niet krijgen waar je recht op hebben. Hij is absoluut vrij van enige onrechtvaardigheid, omdat hij de Gever is van alles wat we hebben zoals gebruiken en zien. Het mooiste vind ik nog dat Hij ons als mens schiep en niet als iets anders… Hij schiep ons als mens! Kijk maar om je heen ik denk niet dat je als iets anders zou willen zijn dan een mens…

Hierin deze wereld kunnen we onze bekwaamheden en vaardigheden verbeteren door verantwoordelijkheid te nemen zoals Hij ons dat opdraagt. Niet alle mensen zijn met dezelfde vermogens en ingesteldheid geschapen. Doordat wij iets verliezen kunnen wij onze behoefte kennen… En zo tot God komen en onze relatie sterker maken omdat wij behoefte hebben aan Onze Schepper! God kan iets kostbaars ontnemen maar ook veelvoud teruggeven in het Hiernamaals. Zo is een schijnbaar verlies of tegenslag een werkelijke vooruitgang.

De dood is de deur naar de volgende wereld en niet het einde. De volgende wereld, is oneindig, een wereld zonder pijn en verderf!

Moet kan gewoon weg. Geloof het woord zegt het al je moet het GELOVEN. Dus daarom denk ik dat je niet hoeft te geloven in god. Sommige mensen denken dat hij dit doet omdat wij de wereld aan het vernielen zijn. Wij halen olie uit de grond. Wij doen zoveel dingen slecht. Maar ook goeie dingen. Ik geloof zelf niet in god maar 1 ding. Als je wil geloven blijf dan geloven. Als je ergens in gelooft kun je ergens je verdriet kwijt. Ik hoop dat je het een beetje begrijpt

Toegevoegd na 2 minuten:
Maar als je echt heel graag wil geloven in de liefde van god denk dan aan de dingen die goed gaan in het leven. Ziekte is iets waar god niks aan kan doen dat geloven sommige mensen wel alleen dat is niet waar. Ziekte is iets wat onstaat. daar zit een hele logische verklaring achter. Maar niet dat god dat doet (Naar mijn zeggen dan). Ik denk dat jij gewoon een beetje ongeluk hebt met die buurjongen en verloren kennissen daarom wil ik je ook verder een heel fijn leven wensen en hopen dat het nooit meer zal gebeuren.

Toegevoegd na 11 minuten:
Ik denk ook dat sommige mensen een dood meer aantrekt dan anderen

niet blijven geloven omdat hij niet bestaat. althans niet zo als elke religie op deze planeet beweert. een religie vertroebelt je logische kijk op de wereld. als je altijd maar blijft denken god helpt me wel blijf je altijd waar je begon je hebt geen progressie.
ook kan ik niet geloven in een god die altijd maar aanbeden moet worden.

je kan je zelf ook deze vraag stellen.
is de mens gods grootste blunder ? of is god de grootste blunder van de mens ?

"Where knowledge ends, religion begins."
Benjamin Disraeli Quote

Toegevoegd na 7 minuten:
religie is het grootste sprookje terwereld. denk maar eens na. religie heeft mensen er van overtuigd dat er een onzichtbare man in de hemel leeft. die over iedereen en alles waakt elke minuut van de dag. en de onzichtbare man heeft een lijst van 10 specifieke dingen die hij niet wil dat je doet. en als je dat wel doet. stuurt hij je naar een speciale plek. waar je zult branden in vuur rook en marteling, waar je zult schreeuwen, en lijden tot het eind der tijden. maar hij houd van je hij houd heel veel van je. en heeft geld nodig…..