Bepaalde mensen maken je blij als je ze aankijken, hoe komt dat?

Sommige mensen hebben ongewild een uitstraling, die op andere mensen inslaat als een bom. Daar kun je blij, maar soms ook verdrietig van worden. Zeker is, dat zo’n ontmoeting je uren kan bezig houden.
Of de persoon die deze uitstraling op jou heeft er zich daar ook van bewust is, zou ik niet weten.

Ik ken dat gevoel, hoewel ik het niet vaak mee maak en ik voel het als een soort herkenning. Er is een soort energie die uitgestraald wordt die prettig, herkenbaar aanvoelt.
Alsof je in hetzelfde stralingsveld zit met die ander.
Het gekke is dat je als je elkaar beter leert kennen al weet wat die ander zeggen wilt. Je voelt al aan hoe die persoon denkt en dat ligt vaak dicht bij jouw denkwijze.
Zelf sta ik niet al te snel open voor anderen, ik kijk altijd eerst de kat uit de boom, maar soms is er iets in de ogen van iemand dat vertrouwd aanvoelt. Het gekke is dat dat vaak wederkerig is. Ik heb heel vaak dat onbekenden me hun levensverhaal vertellen, misschien omdat ik goed kan luisteren en andere mensen me interesseren, maar ik zal dan meestal alleen maar meevoelend of troostend reageren.Toch raak ik soms met zomaar iemand in gesprek doordat diegene iets in zijn/haar ogen heeft dat mij opmerkzaam maakt. Er is dan een soort wederkerige klik en bij zo iemand vertel ik vaak moeiteloos meer dan ik normaal zou doen. Ik weet niet wat het is, maar ik denk dat het een soort stralingsveld is, een bepaald aura misschien waar de energiestralen van sommige personen moeiteloos inpassen en vandaar die vertrouwdheid en die aantrekking tussen mensen die er gevoelig voor zijn.

Dat maak ik elke dag mee.
Gewoon op mijn werk.
Omdat ik daar wel 100 verschillende mensen ontmoet.
Of het nou buitenlanders zijn of Nederlanders dat maakt niet uit.
En of de mensen nou jong of oud zijn,je ziet het gewoon aan ze.
Ze stralen wat uit.
Iets wat je gerust stelt ,,iets positiefs.
Mischien vergelijk je ze wel met jezelf.
Met sommige heb ik niet eens zin om maar een woord te wisselen.
Maar andere.daar wil je wat van weten,die interesseren je.
Mensen die je niet kent,,maar wel graag zou leren kennen.
Omdat je denkt dat het goede mensen zijn.
En dat is meestal ook zo.
Maar je trekt naar ze toe.
En waarom.
Geen idee.
Maar het komt van de mens uit.
De blik in hun ogen,en alles wat ervan uitstraalt.

Dat komt door hun uitstraling. Die mensen zijn zichzelf er denkelijk niet van bewust maar kunnen een verpletterende indruk op een ander maken. Ik ontmoet ook wel eens van die mensen. Je kent ze niet, je hebt er nog nooit een woord mee gewisseld maar toch, baf! en je bent volkomen aan ze verknocht. Zou het een oer-iets zijn?

heel moeilijk te omschrijven,ben zelf ouders en zoon kwijt
en nog een paar heel dierbaren vrienden,maar heb zelf in coma gelegen,ben zelfs op gegeven in het ziekenhuis in nl
MAAR woon nu in hongarije naar een besluit om het max uit het leven te haelen. ik kan de taal nog niet, maar wil zeggen dat het denk ik een levens ervaring is.iets wat je kent geven,het leven bestaad niet uit nemen,je ziet het aan iemand,de ogen, het doen,de uitstraling,kort om ik kan het herkenen onmidelijk,en dat is geen verliefdhijd. als je genoeg levens ervaring hebt,daar ligt dat ook aan denk ik,en als twee menssen ongeveer op het zelvde pad zitten.is moeilijk te omschrijven maar ik geniet er van.
gr robert12

De taal waar geen woord aan te pas komt (lichaamstaal) mensen gebruiken deze taal al eeuwen om iemand te laten merken of ze hem/ haar wel of niet aantrekkelijk vinden.De ogen worden wel eens de vensters van onze ziel genoemd. Wanneer het gaat om lichaamstaal, spelen zij dus een uiterst belangrijke rol.

Toegevoegd na 57 seconden:
Dit heeft niks met verliefdheid te maken…

volgens mij is het dat je even werkelijk contact met die persoon maakt, op gevoelsniveau, en als mensen zulk direct (en diep) connecten word je daar heel blij van.
hoeft maar een seconde te duren :)

n.b. en het werkelijke ik van mensen is altijd positief denk ik

geniet ervan! :)

Het schijnt bewezen te zijn dat wanneer iemand die veel glimlacht naar zijn omgeving zelf ook gelukkiger is. Waarom men dat niet doet is een grote vraag. Probeer het eens zou ik zeggen, het werkt echt! Omdat iedereen in deze wereld tegenwoordig volledig in zijn eigen wereld is en chagrijnig kijkt en muziek luistert is het al heel bijzonder als iemand (een onbekende) je aankijkt. Daardoor denk ik dat je, zeker als diegene ook nog eens lacht, meteen het gevoel hebt van: "hee wat leuk!". Ik geloof niet in iets bovennatuurlijks als soulmates en reïncarnatie of deja vu’s dus de individualistische samenleving lijkt mij de beste verklaring.

Veel mensen leven helaas als individuen, in zichzelf gekeerd, ontoegankelijk. Als ze zich uiten naar vreemden staan ze op zenden, daarna komt er weer een periode van inkeer en strenge filtering op de eventuele oogcontacten. Eigenlijk is dat in en in triest, want het is zo mooi om de essentie van een ander wezen te zien, ook al heb je dat wezen nog nooit eerder gezien. 

Het is zo heerlijk en verwarmend om een mens tegenkomen (dieren zijn meestal altijd open, een enkele die getraumatiseerd is daargelaten) waarmee door direct oogcontact een diepe verbinding wordt gelegd tussen de wezens. En het is echt zó simpel en voor de hand liggend.

Probeer het maar eens met iemand uit, om een paar minuten en als het lukt nog veel langer diep in elkaars ogen te kijken, zonder (!!!) iets te zeggen of te doen. Alleen zitten er zonder gedachten wat je van iemand vind er puur ‘zijn’ en naar elkaar kijken.

Ik denk dat het niet is omdat je af en toe een ‘zielsverwant’ tegenkomt, maar omdat de spoeling zo dun is met mensen die zich écht durven open te stellen, om in elkaars essentie te kijken, onbevangen, onbevooroordeeld, pril en kinds.
En dat het juist de herkenning gaat van dezelfde essentie die ieder mens met zich meedraagt. Dat kun je bijna niet anders als blij van worden.

Over zielsverwanten dat kan natuurlijk wel dat je die tegenkomt, ik vind dat ook aannemelijk dat die kans er in zit. Maar dat is wel een uitstapje op het verhaal waar het om gaat hier.