Is angst aangeboren of aangepraat ?

Als je soms ziet hoe een baby van enkele weken oud angstig kan reageren op een gezicht dat voor het kind als eng overkomt, dan zou ik denken dat angst aangeboren is.
Deze soort angst heeft denk ik te maken met een gezond instinct: Wanneer je angst voelt kun je ervoor zorgen dat je in veiligheid komt. Overleving dus.

Op de tweede plaats denk ik dat je een kind angsten kunt aanpraten waar het de rest van zijn leven last van kan hebben.

Op de derde plaats kan angst voortkomen uit een foutje in de hersenen, bv fobieen.

Op de vierde plaats denk ik dat angsten kunnen ontstaan in de loop van je leven, door de dingen die je meemaakt en ervaart en de weg die je bewandelt. Bv de angst om je kind te verliezen, de angst om je baan kwijt te raken of ziek te worden. Ik noem maar wat. Reeele angsten dus, die in principe niet aangeboren zijn, maar in de loop van je leven tot je komen door hetgeen je aan levenservaring opdoet.

Kortom: Ik denk dat een basale angst aangeboren is.
Alle andere angsten worden gevormd door opvoeding, afwijkingen en levenservaring.

Vroeger kende ik weinig angst, laat alleen over straat, geen achtbaan was te gek,  door rood rijden (kon nog net), zonder licht fietsen.  We kunnen nog veel meer opnoemen. Ook al werd je gewaarschuwd je vond het onzin.

Sinds ik bevallen ben is mijn angst geboren, dan ga je nadenken ontvoering, ongeluk, dood, verdriet pijn.

Voor de 1e keer in de achtbaan, mijn kind ik had het even benauwd. Alleen naar school fietsen en moeten oversteken waar ze regelmatig door rood rijden op een hele grote drukke ringweg. Wennen doe je er wel aan, maar ben altijd blij als hij weer veilig thuis is.

Door de ervaring ga je leren en dan leer je angst kennen. Dus angst is voor mij aangeboren maar wat nog in een klein knopje zit en dat moet ontluiken .
Tuurlijk worden sommige dingen worden ook aangepraat zolang iedereen het er maar over heeft.

Hey Ed.. komt dit je niet bekend voor?
:-)
:-)
:-)

Het hebben van angst zit opgesloten in je genen.
Je hebt het nodig om te overleven.
Als je altijd zonder angst een boom in zal klimmen gaat het een keer mis.
Of zonder angst, met je ogen dicht een druk kruispunt oversteken.
Angst of je wel de juiste beslissing hebt genomen, houdt je scherp.
Angst hebben we nodig om te overleven.
Er bestaan natuurlijk ook volkomen onnodige angsten, zoals een fobie ergens voor.
Bang in het donker.
Altijd angst om de weg kwijt te raken enz.
Maar veel van deze onnodige angsten, zitten ook weer in onze genen verscholen, anders zouden we er anders mee omgaan.

Angst is aangeboren; ook een zuigeling die nog geen woord verstaat kan schrikken. Maar angst wordt ook vaak aangepraat of gekopieerd.
Als een ouder bang is voor iets (onweer, brand of inbrekers) dan hoeft hij/zij daar niet over te praten om die angst op het kind over te dragen.
Verder voeden media vaak angst. Dit laatste uit eigenbelang want angst schijnt verslavend te zijn en zo dus kijkers/lezers te binden.

Toegevoegd na 1 uur:
Roodharigen hebben volgens recent onderzoek ook meer angst voor de tandarts dan donkerharigen. Dat is dus kennelijk ook aangeboren (genetisch bepaald).

De manier waarop je je vraag stelt, stuurt aan op angst voor dingen die er nog niet zijn, en waarvan je ook helemaal niet weet, of ze ooit zullen komen. Zoals ik het altijd omschrijf : het is beter pas bruggen te gaan bouwen, als je tot je enkels in het water staat…..eerder heeft geen zin.
Reëele angst, als je in een (levens)bedreigende situatie terecht komt, is een voorwaarde om ongeschonden uit die situatie weg te komen, of in elk geval zo min mogelijk beschadigd, en ik denk, dat dit in een menselijk diertje ingebouwd zit. Je kunt dan dingen, door de vrijgekomen adrenaline, die je normaal nooit zou kunnen, zoals een afgeslagen auto-met-inzittenden wegduwen voor een op je aandenderende trein.
De angsten die jij noemt zijn meer ‘onzekerheden’, en daar kunnen de media natuurlijk aanwakkerend op inspelen.
En iemand een angst aanpraten, zoals een angst voor spinnen of muizen, kan je ook weer uitpraten, door langzame gewenning aan het objekt waar iemand eigenlijk volkomen onterecht (omdat het niet gevaarlijk, maar hooguit ‘eng’ is) bang voor is.

Angst als fenomeen is zeer zeker aangeboren, geëvolueerd zelfs.
Als je op de prairie bent, en je denkt iets te zien uit je ooghoek, en je gokt erop dat het een hyena is en je rent weg, overleef je. Als je gokt dat het de wind is en je hebt het fout, ben je dood. Wij hebben de genen van degene die wegrent. Zo is het hebben van angst evolutioneer gezien een voordeel.
Angst voor bepaalde dingen kan wel aangepraat zijn. Angst voor de mexicaanse griep, angst voor moslims, dat soort dingen. Maar angst in het algemeen en angst voor dingen die direct potentieel gevaarlijk zijn, is compleet natuurlijk.

Angst is zeer vaak aangepraat. We worden bang gemaakt al vanaf dat we geboren worden. Angst voor enge dieren, voor vuur, voor alleen thuis zijn. Eigenlijk zijn dat basale angsten, waarbij het vaak goed is dat ze aangeleerd worden. Maar in de periode naar volwassen worden komen er steeds meer, vaak zeer ongewenste, angsten bij. Bijvoorbeeld angst om in het openbaar te spreken, of de angst om jezelf te binden, of juist om iemand te verlaten.

Die angsten maken het je moeilijk en daardoor twijfel je vaak over wat je wil en wat je kan. Die angsten zijn ook vaak aangeleerd, maar deels ook aangeboren. Ikzelf zal bijvoorbeeld nooit een geweldige spreker in het openbaar worden. Dat zit er niet in, echt van mijn vader meegekregen, die vindt het ook verschrikkelijk. De zenuwen vooraf, vreselijk, maar je weet van jezelf dat je het moet overwinnen. Dus gewoon doen, en overwinnen die angst. Of die nu aangeboren of aangeleerd is, je zult altijd de confrontatie met je angsten aan moeten gaan. Gewoon om verder te komen, je niet te laten regeren door angst, maar de durf hebben om echt te leven.

Angst kan allerlei oorzaken hebben.

biologische (fysieke) kwetsbaarheid
20% van de mensen hebben een gevoeliger zenuwsysteem dat extremer reageert op prikkels uit de omgeving. Dit wordt soms gezien als angst als karaktertrek: sommige mensen zijn van nature angstiger / voorzichtiger dan andere mensen. Verder zijn er aanwijzingen dat bij obsessieve-compulsieve stoornissen of paniekstoornisen genetische componenten een rol spelen [14].

ontstaan door een ingrijpende gebeurtenis (trauma)
Bijvoorbeeld een geboortetrauma: extreme niveaus van stresshormonen bij pasgeborenen die effect hebben in het verdere leven van het individu. Of het meemaken van een voedseltekort: de gevolgen voor de gezondheid en angstniveus blijken langdurig te zijn. Maar ook geweldsdelicten en bedreigingen die men meemaakt of anderen ziet meemaken.

aangeleerde angst
Dierproeven hebben aangetoond dat een neutrale prikkel door associatie met een schadelijke prikkel op den duur ook angst kan opwekken. Hetzelfde principe blijkt ook voor mensen op te gaan. Aangeleerde angstreacties kunnen in sommige gevallen ook weer worden afgeleerd. Een veel gebruikte therapeutische techniek om angst en fobieën te verminderen is systematische desensitisatie.

strijd tegen ervaringen
Mensen hebben allerlei belevingen (gewaarwordingen, gedachten, gevoelens, herinneringen, ...). Vaak beoordelen mensen deze als negatief en gaan ze zich er tegen verzetten of deze proberen te controleren. Dit noemt men ‘experiëntiële vermijding’. Het is aangetoond dat experiëntiële vermijding leidt tot een versterking van problemen. Normale angst kan hierdoor bijvoorbeeld problematisch worden. Een vrij nieuwe gedragstherapeutische stroming is grotendeels gericht op het werken rond deze experiëntiële vermijding: Acceptance and Commitment Therapy[15].

angst is primair al bij het begin van een kind aanwezig, hoe de angst zich ontwikkeld heeft alles te maken met de opvoeding de culturele omgeving, je eigenkarakter en nare of juist positiefe ervaringen. wat voorbeelden:

de dochter van steve erwin is niet bang voor alligators, hierin zie ik duidelijk een link met opvoeding.

de angst om een baan te verliezen kan soms worden herleid naar een opvoeding waarin presteren een prominente plek had.

angst is dus een gegevn van geboorte maar de uiteindelijke uitingsvormen zijn vaak aan omgevinsfacoren onderhevig.