hoe anders klonk nederlands vroeger , zeg maar 1700 en zou iemand van nu nog wel een gesprek met iemand van toen kunnen voeren ?

Er is een tijd geleden een documentaire geweest waarin een gesprek was gereconstrueerd van enkele honderden tot duizend jaar geleden. Enkele honderden, dus rond 1700 was, met wat moeite nog wel te begrijpen, maar hoe verder terug hoe moeilijker, en onverstaanbaar zelfs.
Ik ken de titel niet meer, als ik het me herinner maak ik wel een toevoeging hier

In de 18e eeuw vertoonde de uitspraak van het Nederlands veel variatie. De spreektaal was nog sterk dialectisch gekleurd. Niettemin vallen er algemene klankontwikkelingen op die zich in vergelijking met het Middelnederlands hebben voorgedaan.
Het zou nog lang duren voor er een gesproken standaardtaal kwam.
de spreektaal de onbeklemtoonde uitgangen afgesleten en van het Middelnederlandse naamvalsysteem was niet veel meer over.
Er werd een onderscheid gemaakt tussen de vertrouwelijke aanspreekvorm du aan de ene kant, en de beleefde vorm en tevens meervoudsvorm ghi. Tegen de 17e eeuw werd de vorm du als verouderd aangevoeld en werd de vorm ‘ghij’ meer gebruikt.
Na de 17e eeuw ontstaan de nieuwe aanspreekvormen uwé (uit Uwe Edelheid) en jijlui (uit gijlieden).
Door de reductie van de naamvallen werd de positie van de woorden in de zin belangrijker om hun functie aan te duiden.

Pakweg honderd jaar geleden kon een Limburger geen gesprek voeren met een Groninger. Ze verstonden elkaar eenvoudigweg niet. Pas aan het einde van de negentiende eeuw werd de term ABN (Algemeen Beschaafd Nederlands) geïntroduceerd. Sinds de jaren dertig van deze eeuw spreken steeds meer mensen eenzelfde standaardtaal, een taal gespeend van regionale invloeden.

Als je een beetje taalgevoel hebt, zou je een Nederlander van toen wel begrijpen, maar andersom lijkt het me een stuk moeilijker.
Ons taalgebruik is zoveel sneller en er zijn zoveel woorden bijgekomen die hij helemaal niet kent.

Hij zou met verbazing naar je kijken, zo van: wat voor taal spreek jij nou?